De flexibele opiniemaker Thomas Hogelingsatire

Fuck de stille meerderheid

null Beeld

De flexibele opiniemaker verdedigt wekelijks een opinie waaraan op dat moment behoefte is.

Thomas Hogeling

Het was het droefste zinnetje dat ik in dit jonge jaar las: ‘Vandaag twittert de stille meerderheid.’ Een grijze massa aan niksige types zag op televisie wat een steeds wanhopiger schreeuwende minderheid al jaren had aangekondigd, en trok een streep in het zand. Onder de hashtag #2januaritwitterdemonstratie keerden ze zich tegen ‘wappies’ en hun politieke leiders. Ze drukten niemand in het bijzonder op het hart dat zij met méér zijn. En veel fatsoenlijker.

Wat een stuitende lafheid. Pas nu hun eigen gerief op de tocht staat, trekken ze hun muil open. En zichzelf nog op de borst kloppen ook, alsof onderdeel zijn van de stille meerderheid niet het makkelijkste is dat er bestaat. Niks zeggen en toezien hoe alles in jouw voordeel besloten wordt. Kakken is nog ingewikkelder.

In hun verklaring staat te lezen dat de stille meerderheid helemaal klaar is met onruststokers. Dat vinden ze het allerergst: als de orde wordt verstoord door onbeschofte schreeuwers en zwijgend toestemmen niet langer voldoende blijkt. Waarom kan niet alles blijven gaan zoals het altijd gaat, want het ging toch hartstikke goed?

Voor de stille meerderheid wel ja. Ze zijn verantwoordelijk voor bijna alles, maar je hoort ze pas als een luidruchtige minderheid te veel ruimte opeist. Het is een kleine groep die het verpest voor de rest, daar geloven ze heilig in. Nooit zullen ze ’s naar zichzelf kijken, het is altijd de schuld van de ander.

Nu is de maat blijkbaar wel vol. Maar als de stille meerderheid besluit zijn stem te laten horen, weet je twee dingen zeker: dat anderen dat al veel langer deden en dat het nu te laat is. Als je zo graag de stille meerderheid wil zijn, hou dan ook gewoon je bek.

Meer over