FRIVOOL HONG KONG

De Duitse fotograaf Michael Wolf heeft grote belangstelling voor China. Eerder maakte hij een prachtig boekje, Sitting in China, waarin hij liet zien hoe de Chinees, ook als die geen cent te besteden heeft, voor zichzelf een aangename zetel in elkaar knutselt, zodat hij op de veranda of de stoep...

Die eindeloos vaak opgeknapte, dikwijls met touwtjes en roestige spijkers bijeen gehouden stoeltjes kregen in het boek iets aandoenlijks, door de inventiviteit waarmee ze telkens een nieuw leven wordt gegund, als ook door de liefdevolle blik van Wolf.

In Hong Kong: front door/back door richt Wolf zich vooral op de massaliteit en de schijnbare anonimiteit van de metropool. Onvoorstelbare aantallen wolkenkrabbers met duizenden ogenschijnlijk uniforme appartementen zijn opgetrokken in Hong Kong. Wolf maakt fotografische uitsneden van de gebouwen, zodat meestal de grond waarop ze staan en de hemel erboven niet te zien zijn. Die techniek versterkt het gevoel van monotonie van de flatgebouwen.

Tegelijk toont Wolf aan dat de stad niet wordt bewoond door anonymi. Overal vindt hij sporen die wijzen op het individualisme dat in iedereen schuilt; gekleurde draadjes die speels zijn vervlochten met een waterleidingpijp in een steegje, afgedankte werkhandschoenen die rond een regenpijp zijn gedrapeerd tot een stilleven, en hé, daar is een plastic zeteltje dat met ijzerdraad is vastgemaakt op een houten kistje: een arbeiderstroon. In een grauw hoekje van de stad is met een paar bakstenen en een beeldje een tempeltje geknutseld en aan een klerenhanger droogt, naast twee roze handschoenen, een vis.

De bewoners van Hong Kong weten klaarblijkelijk hun leven een zekere frivoliteit mee te geven, en de eenvormigheid van de omgeving doodt niet, zo bewijst Wolf, de menselijke drang om het dagelijks leven een eigen draai te geven. En toch neemt dat besef de beklemming van die woontorens tot in de hemel niet weg.

Arno Haijtema

Meer over