Serie

Foundation ziet er tamelijk indrukwekkend uit, maar helaas ook als een immens leeg decor ★★★☆☆

De eerste twee afleveringen, en met name de houterig vertelde en onevenwichtig geschreven en geacteerde openingsaflevering, hadden echt te weinig in huis om te voorspellen of deze serie de tachtig episoden wel gaat halen.

Lou Llobell in Foundation. Beeld
Lou Llobell in Foundation.

De term ‘onverfilmbaar’ kan wel het archief in nu er streamingpartijen zijn (Amazon, Disney Plus, Apple TV Plus, Warner en Netflix) met eindeloos diepe zakken en de ambitie om elkaar als in een potje audiovisueel sumoworstelen van de mat te duwen. Een week nadat de verfilming van Frank Herberts sf-klassieker Dune in de Nederlandse bioscopen is uitgebracht, lanceert Apple TV Plus de eerste twee afleveringen van Foundation, gebaseerd op de al even klassieke boekenreeks van de Amerikaanse schrijver Isaac Asimov.

Maker van de serie is David S. Goyer (vooral bekend als de scenarist van de Dark Knight-trilogie van Christopher Nolan), die met enig zelfvertrouwen heeft aangekondigd dat hij Asimovs verhaal, dat duizend jaar beslaat, in acht seizoenen van tien afleveringen kan vertellen. Tachtig afleveringen; we hadden daar ooit dus het woord ‘onverfilmbaar’ voor. Even ter vergelijking: Game of Thrones haalde 73 afleveringen.

Op basis van de eerste twee afleveringen die nu online staan kunnen we in ieder geval zien dat er, in tegenstelling tot bij Dune, grote vrijheid is genomen met de verhaallijnen van Asimov. Heeft Dune een hoofdpersoon met een queeste – die gaandeweg wordt onthuld (zie ook The Lord of the Rings of Harry Potter) – Asimovs uitgangspositie was meer van filosofische aard. Na het lezen van History of the Decline and Fall of the Roman Empire van Edward Gibbon ontwikkelde Asimov de fictieve wetenschap psychohistory, waarin de toekomst mathematisch wordt voorspeld aan de hand van resultaten uit het verleden. De eerste Foundation-verhalen verschenen tijdens de Tweede Wereldoorlog, op een moment dat het einde der tijden inderdaad om de hoek leek te liggen.

Foundation Beeld
Foundation

In een toekomstig intergalactisch rijk voorspelt het psychohistorisch genie Hari Seldon (in de serie gespeeld door Jared Harris) dat het rijk op het punt van instorten staat en dat het bovendien 30 duizend jaar gaat duren voordat de chaos voorbij is. Seldon biedt een schrale troost aan de regerende keizer: als er naar hem wordt geluisterd, kan hij garanderen dat de universum omspannende chaos maar een millennium duurt. Uit dank voor deze voorspelling wordt Seldon verbannen naar de buitenste ring van het universum.

In zijn val sleept hij zijn pupil Gaal Dornick (Lou Llobell) mee, die in de eerste aflevering van de serie arriveert op de keizerlijke planeet Trantor en daarmee de rol van de nieuwkomer heeft, waarmee de kijker zich zou moeten vereenzelvigen. In de tweede aflevering volgen we Seldon en Dornick naar de planeet Terminus, waarvandaan ze een nieuwe beschaving oprichten, wat je als een groot avontuur kunt zien, of als iets wat de psychohistorie precies zo heeft voorspeld.

En even over die planeet Trantor: het is duidelijk waar die honderden miljoenen uit het budget zijn gebleven, die de serie naar verluidt heeft gekost. Het ziet er allemaal tamelijk indrukwekkend uit, maar helaas ook als een immens leeg decor waarin we ronddwalen op zoek naar personages aan wie we ons de komende tachtig afleveringen gaan verbinden. De eerste twee afleveringen, en met name de houterig vertelde en onevenwichtig geschreven en geacteerde openingsaflevering, hadden echt te weinig in huis om te voorspellen of deze serie de tachtig episoden wel gaat halen. Daar staat de pyschohistorie toch echt met lege handen.

Foundation

Sciencefiction

★★★☆☆

Van David S. Goyer en Josh Friedman.

Met Jared Harris, Lee Pace, Lou Llobell.

Te zien op Apple TV Plus.

Meer over