Cd-recensieFlorence + The Machine (***)

Florence van Florence + The Machine is een nieuw mens, en dat bevalt ons

Menno Pot
null Beeld Florence + The Machine: High As Hope.
Beeld Florence + The Machine: High As Hope.

Florence + The Machine: High As Hope, genre: pop, label: Universal.

De roodharige furie Florence Welch (31) is een van de charismatischere popvrouwen van haar generatie, maar de muziek van haar band Florence + The Machine, daar moet je tegen kunnen: bombastische indierock met stadionpretentie, drumklappen als paukenslagen en altijd die immense stem van Welch op de voorgrond, zingend over liefdesdrama’s en het wilde leven.

Op vierde album High As Hope komt ze tot bedaren. De powerstem mag nog altijd graag galmen, maar de songs komen van een vrouw die rust heeft gevonden en zelfs haar huiselijke kant heeft ontdekt.

In South London Forever blikt ze terug op haar leven als kroegtijger, ‘high on E, holding hands with someone I’d just met’, maar niet langer in de tegenwoordige tijd. In plaats daarvan zingt ze mooie, beschouwende pianoballads (Grace, The End of Love).

High As Hope is geen album waar de vonken vanaf spatten. Rust en huiselijkheid zijn niet per se goede ingrediënten voor zinderende popmuziek. Welch maakt die gedachte zélf expliciet in het gracieuze No Choir: ‘Happiness is an extremely uneventful subject.’

De kennismaking met de ‘nieuwe’ Florence bevalt wel degelijk.

Meer over