Drama

Finding Neverland

Snotteren met de schepper van Peter Pan

Pauline Kleijer

Peter Pan, de jongen die niet volwassen wil worden, is een eeuw oud. In december 1904 vond in Londen de eerste opvoering plaats van het toneelstuk over Peter, Wendy, de Slimme Jongens en Kapitein Haak. De première haalde de carrière van James M. Barrie, de schrijver van het stuk, in één keer uit het slop. Het was een doorslaand succes.

Finding Neverland gaat over Barrie en een ander stel slimme jongens, de broertjes Llewelyn Davies, kinderen van een verarmde maar levenslustige weduwe. Barrie (gespeeld door Johnny Depp, voor de gelegenheid met een Schots accent) ontmoet de jongens in het park, waar hij al snel de leiding neemt in hun fantasievolle spelletjes. Moeder Llewelyn Davies (Kate Winslet) vindt de schrijver aardig en stimuleert zijn omgang met haar kinderen - ze hebben immers behoefte aan een vaderfiguur.

Barrie is begaan met Peter, de enige van de jongens die geen toevlucht neemt tot zijn fantasie en zich nog steeds geen raad weet met het verlies van zijn vader. De schrijver geeft het jongetje vertrouwen in zijn verbeelding en krijgt er inspiratie voor terug.

'Gebaseerd op ware gebeurtenissen' staat aan het begin te lezen. Maar met de waarheid heeft de film niet zo heel veel te maken.

Het klopt dat J.M. Barrie vriendschap sloot met de broers Llewelyn Davies en zich daardoor zette tot het schrijven van Peter Pan. Voor het overige werd de geschiedenis ingedikt, aangezet en sterk geromantiseerd. Het is een veeg teken: wanneer films de geschiedenis herschrijven, heeft dat vaak een onaangenaam glad of pompeus resultaat.

Voor Finding Neverland gaat dat niet op. De wetenschap dat de feiten anders waren, doet niets af aan de kwaliteiten. Regisseur Marc Forster maakte van het snotterscenario - de broertjes krijgen de ene klap na de andere te verwerken - een afgewogen, helder drama. De acteurs, Johnny Depp voorop, spelen onderkoeld, op het vlakke af, zonder in te boeten aan overtuigingskracht.

Niet alles wordt volledig uitgetekend. De verhouding tussen Barrie en Sylvia Llewelyn Davies, de moeder van de jongens, blijft opzettelijk vaag, net als de oorzaak van Barries mislukte huwelijk met Mary, een voormalig actrice. Forster concentreert zich op de broers en de licht excentrieke schrijver, en weet zo snel tot de kern van de zaak te komen.

De regisseur gaat sentiment niet uit de weg, maar legt zijn kaarten daarbij open op tafel. Een sterke troef zijn de jonge acteurs. Vooral de twaalfjarige Freddie Highmore is een groot talent; zijn Peter is trots, nors en aandoenlijk. Dankzij hem wordt Finding Neverland toch nog een snotterfilm.


Meer over