Extreme mannenkleding in Milaan als reactie op recessie

De magie van Prada’s damesmodeshows is dikwijls dat Miuccia Prada kledingstukken maakt die volstrekt nieuw en trendsettend aanvoelen, maar ook wonderbaarlijk draagbaar zijn....

Prada zette de toon voor een herenmodeseizoen waarin veel ontwerpers fris en geïnspireerd op dreef leken. Dolce & Gabbana liet stijlvolle pakken zien in vrolijke polkadots en pyjamastrepen, met krokodillenleren Birkenstocks eronder, en sloot de show af met hysterische zijden trainingspakken en kimono’s, met de hand beschilderd in een soort traditionele Japanse traditie. (Altijd leuk als tussen de jongens ineens supermodel Naomi Campbell op de catwalk meeloopt.)

Dolce & Gabbana’s explosie van zijde was een voorbeeld van de duidelijkste trend in Milaan: flamboyance met peperdure materialen. Het was een tamelijk onverwachte koers. Modemerken hebben wereldwijd last van de recessie, en vaak resulteert een crisis in veilige, saaie mode. Maar de ervaring van winkels leert momenteel dat consumenten geen brave basics kopen, maar hun krappe budget juist op de extreemste kleren stukslaan. Daar zit wat in: waarom zou je in tijden van nood nóg een grijs of zwart pak kopen als de kast daar al vol mee hangt?

Dat moet de verklaring zijn voor veel opgewekte en uitgesproken collecties in Milaan. Ontwerper Raf Simons ontwierp voor Jil Sander de meest bizarre kleren van allemaal: pakken in grappige kleurcombinaties (perzik, mint en roze) met asymmetrische ritsen en ingewikkelde combinaties van stoffen. Alsof het futurisme van Star Trek losgelaten was op de schreeuwerige jasjes van beurshandelaren. Het leek soms onmogelijk met goed fatsoen te dragen, maar daar zijn modeshows nu eenmaal voor: doe een extreme uitspraak en kijk daarna hoe dat naar de winkel te vertalen valt.

Daar was de show van Roberto Cavalli ook een klinkend voorbeeld van. Wie zit er te wachten op een brave collectie van de ontwerper uit Florence? Cavalli is op z’n best als hij over de top gaat, en zijn zomermode voor 2009 was deze week mooi van lelijkheid, vloog alle kanten op, met lawaaierige punkdessins en vreemde flappen aan jassen; precies zoals het Cavalli siert.

Tussen al die ongebreidelde uitspraken vielen shows zoals die van Burberry en Marni wat tegen. De stemming was er somber, melancholiek, om niet te zeggen: humeurig. Willen we dat?

De prijs voor de slimst gedoseerde modeshow ging naar Calvin Klein, waar ontwerper Italo Zucchelli de mannenmode maakt. Hij begon met mooie, sportieve mode met een hint van baseballpakken, kabbelde vervolgens richting minimalistische kostuums en knalde er toen eerst een fluorescerend oranje total look in, en een minstens zo giftig blauw pak. Het leverde een spontaan applaus op; een zeldzaamheid, want over het algemeen gaat men niet door modeshows heen zitten klappen. Bij Calvin Klein liep ook de geilste outfit van de hele week mee: een lichtblauw spijkerpak met een hint van een bandplooi in de broek. Het herinnerde aan de jaren tachtig, maar was tevens een volstrekt essentiële modepropositie voor volgend jaar.

Meer over