Enthousiaste eigenzinnigheid met plastic speelgoedpopjes

Paniek in het dorp..

Kevin Toma

Regie Stéphane Aubier en Vincent Patar.In 5 zalen.

De hoofdpersonages van Paniek in het dorp moeten enkele van de vreemdste helden uit de filmgeschiedenis zijn: drie plastic speelgoedpoppetjes die, zo houterig als ze zich dankzij hun voetstukjes voortbewegen, de idiootste avonturen beleven. Paard is bijna jarig, dus bestellen Cowboy en Indiaan bakstenen om een barbecue voor hem te bouwen. Door een fout bij de online bestelling liggen er de volgende ochtend 50 miljoen voor de deur; het begin van een absurd avontuur dat alsmaar geschifter wordt.

Paniek in het dorp, naar de gelijknamige Belgische tv-serie die in Nederland op zondagochtend door de VPRO werd uitgezonden, is een bijzonder grappige en bewust krakkemikkige Toy Story, met plakband, papier-maché, viltstift en wattenwolkjes als radicaal alternatief voor de gelikte computeranimaties die tegenwoordig de standaard vormen.

De film slingert alle kanten op (naar het middelpunt van de aarde, naar de Zuidpool), met enkele briljante scènes die op zichzelf een bioscoopbezoek waard zijn. Zoals het verjaardagsfeestje van Paard, compleet met dj, wafelautomaat, romantisch slowende paarden en treurig einde. Aan zo’n scène kun je merken dat het de makers nauwelijks uitmaakt wie er naar hun film komt kijken; hun overkokende fantasie laat zich niet beteugelen door goede smaak of behoefte aan structuur. Zoveel enthousiaste eigenzinnigheid verdient alle lof , al is de film veel te enerverend om 76 minuten te blijven boeien.

Meer over