Elke song is goed op deze veelbetekenende rootsrockplaat

Jason Isbell (ex-Drive-by Truckers) is zo'n Amerikaanse singer-song-writer die met weinig woorden maar veel compassie de vinger op de zere plek kan leggen. In het nummer White Man's World van zijn nieuwe plaat The Nashville Sound zingt Isbell over de stukgeslagen Amerikaanse dromen van de blanke man, en de schade die diezelfde blanke man heeft aangericht op het continent.

Beeld Robert Gijsse000

'I'm a white man, living on a white man's street. I've got the bones of the red man under my feet. The highway runs through their burial grounds, past the oceans of cotton.' Een schrijnend liedje, scherp en indringend gezongen door Isbell en slepend en rockend gespeeld door zijn vaste begeleidingsband 400 Unit, inclusief tweede stem en viool van Isbells vrouw Amanda Shires.

Eigenlijk is elke song goed op deze veelbetekenende rootsrockplaat, die steeds de staat van Isbells land (en de wereld?) lijkt te bezingen. Isbell schrijft beschouwende teksten in poëtische, maar klare taal en zijn vocale melodieën, ook in getokkelde ballads als If We Were Vampires, zijn bijzonder en aangrijpend.

Artistiek hoogstaand wordt het als een driftig rockende gitaarchaos in het nummer Anxiety de staat van verwarring van de hoofdpersoon verbeeldt. En als het nummer daarna ineens vertraagt, en Isbell zingt over zijn angsten en depressies: 'How do you always get the best of me? I'm out here living in a fantasy. I can't enjoy a goddamn thing.'

Jason Isbell and the 400 Unit (roots)
The Nashville Sound - Southeastern Records/Thirty Tigers/Bertus

Meer over