recensie

Eindelijk is er een nieuwe versie van het meesterwerk van George Harrison ★★★★☆

In 1970, toen All Things Must Pass uitkwam, was de ex-Beatle op de toppen van zijn kunnen. Zijn zoon Dhani is medeverantwoordelijk voor de remix van de 50th Anniversary Super Deluxe Edition.

George Harrison Beeld Barry Feinstein
George HarrisonBeeld Barry Feinstein

Van John Lennon verschijnt de ene tot luxe box uitgebreide albumeditie na de andere, ook Paul McCartney verrijkt zijn solowerk graag tot multi-cd, of lp-uitgaven. Maar de platen die George Harrison (1943-2001) uitbracht wachten nog altijd op de behandeling die het werk van zijn mede-Beatles wel ten deel viel.

Aan die muziekhistorische misstand wordt nu een einde gemaakt met het uitbrengen van wat de definitieve versie van een van de allerbeste Beatles-solowerken mag heten: All Things Must Pass.

In november 1970 uitgebracht als box met drie lp’s, verschijnt het werk nu in diverse formats en prijzen. Eindelijk kunnen we op de 50th Anniversary Super Deluxe Edition de dertig liedjes horen zoals Harrison op twee dagen in mei 1970 had gerepeteerd. Deels met Ringo Starr op drums en Klaus Voormann op bas op en deels solo, om medeproducer Phil Spector een indruk te geven, voordat de band de studio in werd geroepen.

Van die dertig liedjes zouden zeventien in nieuwe versie het album halen. De rest blijkt vaak net zo goed. Het is fijn om eindelijk Nowhere to Go officieel uitgebracht te zien, of de oorspronkelijke versie van het met Bob Dylan geschreven I Don’t Want To Do It.

null Beeld

Harrison bevond zich in 1970 op de toppen van zijn kunnen. De dertig liedjes voor All Things Must Pass had hij deels voor The Beatles geschreven, maar moesten het meestal afleggen tegen die van Lennon & McCartney. Hoe goed Harrison op dreef was in de laatste Beatles-jaren bewezen zijn Something en Here Comes the Sun op Abbey Road (1969). Maar ook zijn al voor Revolver (1966) aangedragen en afgewezen Isn’t It a Pity kan zich meten met het beste Beatles-werk.

Daarover was iedereen het bij het verschijnen van All Things Must Pass, waarop Harrison twee versies van het nummer zette, wel eens. All Things Must Pass is naast John Lennon/Plastic Ono Band, dat twee weken later verscheen, en wellicht Band on the Run (1973) van Paul McCartney & Wings het beste Beatles- soloalbum.

George Harrison Beeld Richard DiLello
George HarrisonBeeld Richard DiLello

Alleen die derde lp, waarop we Harrison met onder anderen gitaristen Eric Clapton en Peter Frampton eindeloos horen jammen, kwam de doos eigenlijk niet uit. De liedjes van de eerste twee platen blijven geweldig en klinken nu misschien zelfs wel beter dan ooit, want het album is op de derde schijf na helemaal geremixt. Was dat nodig? Nee, zeggen zij die het album al jaren koesteren. Ja, zegt zoon Dhani Harrison (43), die voor de mix medeverantwoordelijk is. Zijn vader had zich tot zijn dood geërgerd aan de echo’s en ander ongemak in de productie van Phil Spector. Vlak voor zijn overlijden verscheen er wel al een nieuwe versie, vooral opmerkelijk door de ingekleurde oorspronkelijke hoes.

Volgens Dhani kon dat met de huidige technieken veel beter. Vader George en Phil Spector kunnen we niet meer vragen of het een verbetering is, maar als je alle versies naast elkaar legt is de nieuwe het helderst. Er zit wat meer ruimte tussen de instrumenten, maar veel verschilt het allemaal niet. Wellicht zorgt de remix wel voor dat hoge prijskaartje van de Super Deluxe Edition. Want 130 euro voor een wat morsig doosje met zes schijfjes in goedkope kartonnetjes is veel te veel geld. Koop een gewone vinyl- of cd-editie en stream alle extra’s, is dan ook het consumentenadvies.

George Harrison

All Things Must Pass (diverse formats)

Pop

★★★★☆

Universal

Meer over