Een WF-Hermans-adept maakt geen winst

Lezers van de WFH-verzamelkrant spoedden zich twee jaar geleden naar de Amsterdamse boekhandels. Daar was voor ¿ 32,50 te krijgen wat nog aan de verzameling ontbrak: het Sterfboek....

Voor uitgever Tonnie Luiken was het de trotse afsluiting van zijn reeks verzamelkranten. Maar de weduwe van de schrijver dacht daar anders over: ze vond het drukwerk een inbreuk op het auteursrecht en liet op enige tientallen exemplaren beslagleggen.

Eindelijk heeft Luiken nu zicht op de afhandeling van de rechtszaak die de erven Hermans tegen hem aanspanden. Na drie schriftelijke rondes van hoor en wederhoor houdt de advocaat van de erven, mr. S. Klos, op 24 februari zijn pleidooi voor de Amsterdamse rechtbank.

Klos vindt het een treurige zaak, hij gaat ervan uit dat Luiken niet op het grote geld uit is. Maar dat neemt volgens hem niet weg dat het om een serieuze kwestie gaat. 'Er wordt ontkend dat het om inbreuk op het auteursrecht gaat. Dat is de kern van de zaak.' Bovendien had de uitgever al in 1993 zwart op wit beloofd zijn leven te zullen beteren. In een schikking had hij toen duizend gulden boete moeten betalen, nadat hij in het vijfde nummer van zijn verzamelkrant zonder toestemming een brief van Hermans had gepubliceerd.

Binnenkort maakt de rechter uit of Luiken de belofte uit 1993 heeft gebroken. Als dat het geval is, hangt hem een nieuw verbod boven het hoofd, en een forse geldboete. Luiken bezweert onschuldig te zijn: 'Hermans heeft zelf gezegd dat het mocht.'

Zijn advocate, mr. N. Bogtstra, zegt dat pogingen de zaak te schikken op niets zijn uitgelopen. Het is volgens haar maar zeer de vraag of de erven Hermans daadwerkelijk schade van het Sterfboek hebben ondervonden. 'Dat moeten ze eerst maar eens aantonen. Het boek heeft niet meer dan een paar dagen in de winkel gelegen, voordat er beslag werd gelegd.'

Luiken heeft volgens Bogtstra nooit winst gemaakt. Integendeel, 'hij heeft altijd geld in zijn verzamelkrant moeten steken'. De advocaat van de erven wil inzage in Luikens boekhouding.

Mocht de rechter inderdaad cijfers over de verkoop willen zien, dan rijst er een klein probleem. Een administratie heeft de armlastige uitgever niet bijgehouden.

Meer over