Een wel erg lang journaal

Terwijl op 10 maart 1966 de buitenlandse correspondenten rookbommen zagen ontploffen, stuurde het NOS Journaal keurige beelden van een gelukkig bruidspaar de wereld in....

De anekdote werd gisterenochtend verteld door Wibo van de Linde in hetfeestprogramma 1956-2006: 50 Jaar Journaal. Daarin bespraken negenoud-presentator/verslaggevers een dag lang hun journaalbelevenissen metbeurtelings Aldith Hunkar en Rik van de Westelaken. Het programma begon dusleuk, maar op den duur werd het toch een hele zit om al die welsprekende,een tikje zelfingenomen gepensioneerden over zichzelf te horen praten.Weliswaar werden de gesprekken ruim gelardeerd met opnamen van historischenieuwsfeiten, maar misschien was het toch beter geweest de terugblik overmeerdere dagen uit te smeren. Een feest kan ook te lang duren, zeker alshet feestvarken zowel organisator als hoofdpersoon is. Gelukkig werd voordegenen die nog niet journaalmoe waren, 's avonds de documentaire Hetschitterende scherm van buitenstaander Pieter Fleury uitgezonden. Dat wasnou wel een goeie zet: een informatieve film over de wereld achter depresentatoren.

Door alle gedruis zou ik bijna vergeten dat de AVRO na afloop van hetfeest een nieuwe Nederlandse serie begon, getiteld Spoorloos Verdwenen. Inde serie richt een speciaal politieteam zich op vermissingen ofverdwijningen. De eerste aflevering deed een beetje Amerikaans aan. Dat wilzeggen: jonge hoofdrolspelers, liefde op de werkvloer, een chef op deachtergrond, pistolentrekkerij, verborgen leed, opereren op eigen houtjeen veel close ups.

Gijs Zandbergen

Meer over