RecensieNhow Amsterdam Rai Hotel

Een spectaculair gebouw met 650 kamers, maar is er nog behoefte aan dit megahotel? ★★★☆☆

Beeld Laurian Ghinitoiu

OMA’s ontwerp, een opgeblazen reclamezuil, brengt in elk geval spektakel in de stad. 

Alle ingrediënten voor een succesvolle start van het Nhow Amsterdam Rai-hotel leken aanwezig. Een strategische locatie, pal naast het congrescentrum en de A10, vanwaar je het gebouw kon zien verrijzen, 23 verdiepingen omhoog. Een opzienbarend ontwerp: drie reusachtige driehoekige blokken die als afstotende magneten boven elkaar ’zweven’. Positieve reacties van proefgasten.

Toen kwam de coronacrisis, sindsdien is het stil in de lobby. De enige drukte komt van het bontgekleurde interieur in het thema: Amsterdam, smeltkroes van culturen, vertaald als: totempalen, Chinese zwaaikatten, Mexicaanse schedels.

Nu het toerisme platligt en congressen via internet verlopen, is het nauwelijks voorstelbaar dat er in 2014 hotelnood heerste. Om de door toeristen overspoelde binnenstad te ontlasten en bezoekers van de Rai beter te bedienen, wilde de gemeente hier een congreshotel laten bouwen. Er was nog een postzegel grond aan het Europaplein beschikbaar; ogenschijnlijk onmogelijk klein voor de gevraagde 650 kamers. Maar toen architect Reinier de Graaf van OMA een archieffoto vond van de oude Rai met daarvoor de reclamezuil ‘Het Signaal’ – een 60 meter hoge mast waaraan driehoekige billboards zijn geregen - zag hij een oplossing.

Reclamezuil op het Europaplein in 2002

Hij ontwierp een ‘replica’ van wat jarenlang het hoogste punt in de omgeving was, maar gaandeweg door bebouwing was ingekapseld: een nieuw stedelijk baken. In de glazen ‘mast’ zit een betonnen kern met liften en trappenhuizen, de glazen driehoeken – de middelste 60 graden ten opzichte van de andere verdraaid – omvatten de hotelkamers.

Met een even simpele als vernuftige compositie is De Graaf erin geslaagd om met een dichtgetimmerd eisenpakket en dito budget een bijzonder gebouw te maken. De kamers met hun verdiepingshoge ramen bieden groots uitzicht over de stad, de suites op de hoeken een vertigo-moment waarbij je boven de snelweg hangt. Het mooist zijn de ‘magnetische velden’ tussen de driehoeken, die door de verdraaiing elk over drie overstekken en evenveel dakterrassen beschikken. Hier vind je de fitness (in aanbouw) en ontbijtzaal. Helemaal bovenin zijn de congreszalen en er komt een restaurant aan de patio.

De Graafs opgeblazen reclamezuil is symbolisch voor de schaalsprong die Amsterdam momenteel maakt, over het IJ, richting de Westelijke havens en de Zuidas, waarbij projecten aan commerciële partijen worden aanbesteed. Gebouwen worden groter en hoger; denk ook aan de poortvormige Pontsteiger. Dit soort spektakelarchitectuur zagen we tot nog toe vooral in Rotterdam, de stad die prat gaat op hoogbouw en architectonisch lef. Daar bouwde OMA eerder De Rotterdam, een ‘verticale stad’ met woningen, kantoren en een Nhow-hotel. Deze Spaanse keten exploiteert ook het Rai-hotel.

Nhow wil zich onderscheiden van concurrenten die wereldwijd een formule uitrollen; hun hotelinterieurs moeten aansluiten bij de stad in kwestie. Voor Nhow Rotterdam ontwierp OMA een zakelijk interieur, hier vormt de betonnen constructie het canvas voor de ‘multiculturele’ muurprints en meubels van Next Architects. Jammer dat ruimte voor biodiversiteit ontbreekt; op deze vrij harde stedelijke plek zouden beplante terrassen welkom zijn.

Het interieur van het Nhow Amsterdam Rai Hotel

Hebben we dit soort megahotels nog wel nodig? Nederlanders willen wel weer op vakantie, nu het liefst in eigen land. Maar door de anderhalvemeterregels kiezen ze niet voor een stedentrip, maar de ruimte van het buitengebied. Het zal nog wel even duren voordat internationale evenementen weer op gang komen, en mogelijk worden congressen deels vervangen door webinars.

De architect heeft tijdens de lockdown tevergeefs gelobbyd om het hotel voor de opvang van patiënten te gebruiken. De opzet is vergelijkbaar met die van ziekenhuizen, gevangenissen en studentenhuisvesting; aan dat laatste bestaat nog steeds een groot tekort in Amsterdam. Maar als je de kamerprijs (vanaf 140 euro per nacht) vergelijkt met die van een Amsterdamse studentenkamer (gemiddeld 571 euro per maand), lijkt verbouwen tot een ander soort hotel aantrekkelijker voor investeerders.

Wat in elk geval staat, is een sterke stedelijke sculptuur, die dubbelt als publiek toegankelijke uitkijktoren.

Zwevende blokken

Hoe blijven de ‘zwevende’ driehoeken van het Nhow Amsterdam Rai-hotel hangen? Het geheim is de hybride constructie van beton en staal. Het gebouw bestaat uit een zeshoekige betonkern die over de volle 91 meter hoogte doorloopt. Daaraan zijn drie kleinere driehoeken van staal gemaakt die de uitkragende vloerdelen dragen. De verdiepingshoge stalen liggers verdwijnen in de wanden van de hotelkamers, de aansluitingen van de wanden op de gevels zijn afgedekt met aluminium gevelstijlen. Dezelfde stijlen zijn als zonwering voor de glazen puien geplaatst. Zodoende zie je niet dat het gebouw uit 650 kamers bestaat; je ervaart het als een compositie van drie blokken.

Nhow Amsterdam Rai-hotel, 2014-2020

★★★☆☆

Architect: OMA

Interieur: Next Architects

Opdrachtgever: COD (Cradle of Development), Being Development

Adres: Europaboulevard 2b, Amsterdam

Meer over