EEN SCHELM IN GELIKTE VERPAKKING

Wekenlang is Evey vastgehouden in een kale cel. Ze at er uit hetzelfde bord als de ratten, ze werd er bijna verdronken, fysiek en geestelijk gebroken....

In V for Vendetta van James McTeigue, geschreven door de van The Matrix-films beroemde Wachowski-broers, is een verwoest kapsel altijd toch net iets belangrijker dan een sadistische vernedering. Zo gaat het ook op de meest dramatische momenten van de film vooral om de gelikte verpakking en is de maatschappijkritiek die de makers pretenderen te leveren, weinig meer dan een marketingtruc.

In een Britse toekomstmaatschappij heeft een militaristische dictator de alleenheerschappij in handen gekregen door onder de bevolking een voortdurende angst voor terrorisme in stand te houden. De televisiekijkende massa's accepteren dat eenvoudig, maar Evey komt in contact met de enige man die de strategie van de regering doorziet - de eenzame, gemaskerde rebel V.

V is een samengesteld personage. Een ouderwetse schelm die in moderne bewoordingen over politiek praat. Met zijn masker probeert hij op Guy Fawkes te lijken, een Engelsman die in de zeventiende eeuw het parlement wilde opblazen als protest tegen de onderdrukking van katholieken. In zijn dialogen vergelijkt V zichzelf liever met Edmond Dantès, de graaf van Monte Cristo, die in vermomming eindeloos de wraak op zijn vijanden plande.

Die variëteit aan invloeden is karakteristiek voor de Wachowski's die graag verschillende bronnen mixen. Maar in balans zijn de verschillende invloeden hier nooit: in een totalitaire staat waar de overheid alle details van het dagelijks leven wil controleren, wordt de staatsvijand V slechts achtervolgd door twee sullige politiemannen. DS

Meer over