columnFloortje Smit

Een paar boze tweets en een satirische horrorfilm over volk en elite wordt niet meer uitgebracht

Betty Gilpin in The Hunt, die film die niet wordt uitgebracht.Beeld Universal Pictures

Conservatieven moesten niets hebben van de premisse van The Hunt, zeker niet na de schietpartijen in El Paso en Dayton. Ook Trump maakte zich boos en nu wordt de film teruggetrokken. Toeval, zegt Universal. 

Het ‘liberale’ Hollywood, gerund door mensen die zichzelf onterecht als ‘elite’ beschouwen, wordt gedreven door ‘woede en haat’. De Amerikaanse filmindustrie is hofleverancier van geweld en geeft vervolgens ‘anderen de schuld’ als het mis gaat. Dit is waarschijnlijk zo’n beetje wat de Amerikaanse president Donald Trump bedoelde met de moeizaam geformuleerde tweet die hij verstuurde op 9 augustus. Aanleiding was een film die nog niemand had gezien, maar die volgens Trump ‘alleen bestaat om chaos en woede uit te lokken’.

Hoewel hij de naam van de film niet noemde, wist de goede verstaander op welke film hij de jacht had geopend. Het ging om The Hunt, een bloederige maatschappijsatire/horrorfilm waarop vooral conservatieve Amerikanen na de schietpartijen in El Paso en Dayton deze zomer hun pijlen hadden gericht. Want lekker hypocriet, al die Hollywoodsterren die janken om een strengere wapenwetgeving, terwijl ze ondertussen films maken over – in dit geval – een groepje rijken dat toevallig precies uit de Trump-stemmende staten een stel armen (‘deplorables’) ontvoert om op ze te kunnen jagen.

Bij filmmaatschappij Universal zijn ze uiteraard niet gek, dus daar hadden ze vrij snel begrepen dat een film waarin mensen op soortgenoten jagen vlak na grote schietpartijen niet helemaal lekker zou vallen. De publiciteitscampagne was dus al gestopt. Maar een dag na Trumps tweet stelden ze de film helemaal niet meer uit te zullen brengen.

Toeval, die beslissing was al eerder genomen, verzekerde de filmmaatschappij. Desalniettemin: wel opvallend. Het gebeurt vaker dat films die door nieuwsgebeurtenissen plots een gevoelige lading krijgen worden uitgesteld. Maar helemaal afgelast? Waarom? Kun je het moreel niet maken, laten zien hoe mensen op mensen jagen? Bij The Purge en The Hunger Games was dat geen discussie. Oké, kan het dan nú niet meer, in het huidige tijdsgewricht? Deze week komt in Amerika de komische horrorfilm Ready or Not uit, waarin een spuugrijke familie voor de fun letterlijk op hun potentiële schoondochter jaagt.

Nee, juist nu zijn dit soort satirische horrorfilms, die het hebben over machtigen en onmachtigen, over volk en elite interessant. Het boeiende van publieksfilms is dat ze zo prachtig kunnen weerspiegelen welke thema’s er in de maatschappij leven. Het grote verschil tussen The Hunt en Ready or Not is dat bij de eerste de politieke lading, de knipoog naar de verharde verhoudingen, een verkooppunt was, waarbij nooit helemaal duidelijk was wie nu de helden zijn in dit verhaal: de elite of de ‘deplorables’.

Daardoor is het onduidelijk wat Trumps woede opwekte: identificeerde hij zich met zijn opgejaagde achterban, of met de rijken die stiekem geen reet om de armen geven? 

Hoe dan ook: het maakt het niet minder zorgwekkend dat de heersende politieke elite tegenwoordig een film met een simpele opgepompte controverse om zeep kan helpen.

Meer over