'Een hit kun je niet afdwingen'

Trijntje Oosterhuis speelt twee avonden in een nagenoeg uitverkochte Heineken Music Hall. De zangeres groeit. Ze graaft dieper. 'Ik merk dat ik steeds minder gauw tevreden ben dan vroeger.'..

Van onze medewerker Pablo Cabenda

Een mijlpaal? Zo voelt het ook niet helemaal. Het is meer, hoezal ze het zeggen. 'Kijk, als Dries Roelvink in een uitverkochtAhoy' kan staan, dan kan ik toch zeker wel in de Heineken MusicHall?'

Maar dat vindt Trijntje Oosterhuis ook weer een beetje raarklinken. 'Ik heb er niet bewust naartoe gewerkt. Maar ik heb eenbepaalde naam ontwikkeld. Ik kan zo'n stap zetten.'

Trijntje Oosterhuis in de Amsterdamse Music Hall, eenconcerthal met een capaciteit van ruim vijfduizend man? Geenenkel probleem. Het eerste van de twee concerten is uitverkochten het tweede gaat ook snel die kant op. En dat op geheel eigenkracht. Op het in september verschenen tweede solo-album See youas I do, haar jazzalbum Strange Fruit niet meegerekend, houdt zevoor het eerst niet meer de hand van grote broer Tjeerd vast.

De geest van Tjeerd - partner in hun soul/dance band TotalTouch - waarde nog rond op haar zelfvernoemde debuut, dit keerheeft Oosterhuis alle nummers met diverse medeproducers opgenomen in haar eigen thuisstudiootje 'Traincha', een Engelseverbastering van haar naam.

Trijntje Oosterhuis groeit als zangeres. Ze graaft dieper. Een jaar geleden nog zei ze dat ze één derde van wat ze kan,had bereikt. En nu?

'Het is eerder terug gegaan naar een kwart. Ik merk dat iksteeds minder gauw tevreden ben dan vroeger. Je probeert tochelke keer weer het onderste uit de kan te halen. Ik ben 32 jaaren in het genre waarin ik me nu beweeg, die mengeling van pop meteen jazz feel, wil en kan ik tot hoogbejaarde leeftijd blijvenzingen. Hier zit geen tieneridool dat het van haar jeugdigeuitstraling moet hebben.'

Oosterhuis is meer een pur sang muzikante, waarin eenpragmatische combinatie van nuchterheid en ambitie huist. Dieinstelling bracht haar al eerder naar spannende plekken. Hetrijtje jazzartiesten met wie ze optrad wordt altijd als een soortappendix van een rijk gevuld cv genoemd: Al Jarreau, HerbieHancock, Toots Thielemans. 'Het soort mensen waaraan je je alsartiest kunt optrekken.'

Bovendien, Strange Fruit, met songs van George Gershwin enBillie Holiday, verscheen bij het Amerikaanse prestigieuze BlueNote jazzlabel en werd drie keer platina. Een internationalecarrière lonkte vorig jaar. 'Maar prioriteit worden in Amerikais niet zo makkelijk, hoor. Je moet er een bak met marketinggeldtegen aansmijten, je moet er persoonlijk naar toe en dan nog...Anouk is het ook niet gelukt.'

Nee, succes is leuk, maar kwaliteit en een persoonlijke groeials liedjesschrijver gaan ten allen tijde voor. Daarom heeft zeook gekozen om voor See you as I do niet samen te werken metTjeerd. 'Weet je wat het is. Tjeerd is een ongelooflijk goedecomponist. Als hij iets schrijft, denk ik te vaak: wat kan ikdaar nog aan toevoegen? Je gaat toch ook niet naast Mozartzitten? Dan werk ik liever samen met iemand die net als ik ookzoekende is. Dat geeft ruimte aan mijn talent en zo kunnen weelkaar aanvullen.'

Met producers als James Hallawell, die ook songs produceerdevoor Wet Wet Wet, heeft See you as I do dan ook weinig TotalTouch in zich maar klinkt als een solide verzameling easylistening liedjes.

Ze realiseert zich dat ze met haar genre in Nederlandmisschien wel aan haar plafond zit. Een uitverkochte Arena - alsze dat al zou willen - is haast per definitie weggelegd voornederlandstalige artiesten.

Trouwens als je moeder wordt - ze heeft een foto van haarzoontje op haar mobiel, en zingt Mother's Love op het album -verschuiven de prioriteiten. Dat 'Traincha', de naam van haarthuisstudio, moeten we dan ook niet opvatten als een nieuweaanzet voor een internationale carrière. 'We moesten nu eenmaaleen naam hebben voor op het album, vandaar.'

Nogmaals het zijn ambities en geen illusies die haarvoortdrijven. 'Weet je, je kunt doen wat je wil, maar hits kunje niet afdwingen. Goede muziek wel.'

Meer over