Een heuse 'feelbadmusical'

Misery
Door: Moker! Theaterproducties
Regie: Florus van Rooijen
In Theater van 't Woord, OBA Amsterdam, 10/8.
Aldaar t/m 31/8
mokertheater.nl

Joris Henquet
De Cast van Mistery. Beeld Moker! Theaterproducties
De Cast van Mistery.Beeld Moker! Theaterproducties

Kun je een musical maken van een thriller van Stephen King? Theatermaker Florus van Rooijen vond de nodige scepsis op zijn pad toen hij het plan opvatte om Kings boek Misery uit 1987 om te toveren tot een heuse feelbadmusical. Maar hij volhardde, en na een traject van meer dan tien jaar ging de door Van Rooijen geschreven, gecomponeerde, geregisseerde en geproduceerde voorstelling zondag eindelijk in première.

Van Rooijen is een heel eind gekomen met het omzetten van de King-horror naar muziektheater. Op zijn beste momenten is Misery meeslepend, en weten de melodieën de emoties van de personages mooi te versterken. De muziek van het driemanscombo onder leiding van Bart Wolvekamp, met onheilspellende strijkers, zorgt er bovendien voor dat het verhaal goed in beweging komt.

En dat terwijl de setting juist zo ontzettend statisch is: de bestsellerauteur Paul Sheldon (Sander de Heer) is na een auto-ongeluk aan bed gekluisterd. Zijn benen zijn verlamd en hij is overgeleverd aan de grillen van Annie Wilkes (Marjolein Algera), een eenzame oude fan die hem verzorgt in haar afgelegen huis. Wanneer Annie ontdekt dat Paul een einde heeft gemaakt aan Misery Chastain, haar favoriete personage uit een reeks pulpromans, draait zij volledig door en dwingt ze Paul een nieuw Mistery-boek te schrijven.


Een andere vondst die het verhaal levendiger maakt, is dat de 19de-eeuwse personages uit de Misery-romans worden opgevoerd op het toneel. Terwijl Annie leest en Paul schrijft, dartelen hoofdpersonen Misery (Tara Hetharia) en Ian (Buddy Vedder) rond het bed. Ze gaan met de schrijver in conclaaf over hun verhaallijnen of spelen de scènes voor die Paul over hen zit te typen op zijn oude schrijfmachine. Sander de Heer is hier geestig met zijn cynische commentaar op de inmiddels door hem gehate romanpersonages.

De vaak opgewekte muziek en de humor gaan wel ten koste van de thrilleraspecten van het verhaal, waardoor deze musical veel minder beklemmend is dan het boek of de film. Ondanks een enkel afgezaagd lichaamsdeel blijft het ware feelbadgevoel uit.

Een ander minpunt is dat er matig wordt gezongen, vooral in de (opzettelijk) suikerzoete liefdesduetten tussen Misery en Ian. Eigenlijk is Marjolein Algera de enige performer die overtuigt, zowel in spel als zang. Zij zet op krachtige wijze een krankzinnig wijf neer, bij wie je nog geen minuut in huis zou willen blijven.

Meer over