PodcastrecensieEen podcast over media

Een hallucinant kijkje in de toekomst (en de vreemdste podcast van 2020) ★★★★☆

Alexander Klöpping en Ernst-Jan Pfauth leverden met hun experiment het bewijs van hun scherpe blik op innovatie.

‘We hebben besproken wat we altijd bespreken, maar het is toch wel bijzonderder dan ooit’, kondigt Alexander Klöpping de laatste aflevering van Een podcast over media aan. Sterker nog: de aflevering is de vreemdste luisterervaring van 2020.

Eerst over de podcast. Een podcast over de zaken die wij vet vinden zou een betere naam zijn voor het vrolijke babbelprogramma van media-ondernemers en vrienden Alexander Klöpping (Blendle) en Ernst-Jan Pfauth (De Correspondent). Ja, ze spreken vaak over mediazaken als verdienmodellen van nieuwsbrieven, de muziek van het Deense achtuurjournaal of Facebooks nieuwste innovatie, maar het gaat net zo goed over hun andere interesses als zelfverbetering en ondernemerschap. Daarnaast zijn er extra afleveringen met gasten die ze bewonderen, zoals schrijver Annejet van der Zijl of Max-voorman Jan Slagter. 

De podcast zal er nooit een voor het grote publiek worden, daarvoor zijn de onderwerpen te niche, maar het is voor de liefhebber ideaal achtergrondgeklets. Let wel: achtergrondgeklets op niveau, want Klöpping en Pfauth weten veel over media en innovatie.

De laatste aflevering (titel: Onze stokpaardjes) is de culminatie van dit inhoudelijke geklets. Mocht u die gaan luisteren (doe dat!), dan raad ik aan hier te stoppen met lezen.

Ogenschijnlijk keuvelen de heren over zaken waar het altijd over gaat, zoals de macht van Facebook en the internet of things. Ze doen uitspraken als: ‘Miljoenen Nederlanders beginnen hun dag op Facebook’ en: ‘Ik denk dat de voordelen van slimme huizen opwegen tegen de risico’s.’ Voor volgers van het programma zijn het bepaald geen revolutionaire analyses, maar het klinkt logisch.

Vreemder is het als Ernst-Jan Pfauth begint over zijn betovergrootvader die uit de lucht viel. ‘Ja, hij was een astronaut. Het was een verschrikkelijke tragedie.’ Het doet de wenkbrauwen fronsen, maar je neemt het van de serieuze Pfauth aan. 

Tussen de media-analyses van de heren vallen steeds vaker absurde uitspraken op: Klöpping die gefascineerd is door het malthusianisme, Pfauth die het opneemt voor psychopaten en een verhaal afsteekt over een inwijdingsritueel in geheime kamers van Google. ‘Zitten de mannen aan de hallucinerende drugs? Beleef ik een psychose?’, spookt door mijn hoofd.

Na twintig minuten komt de aap uit de mouw. Het gehele voorgaande gesprek is geschreven door het algoritme GPT-3, dat op basis van eerdere afleveringen (en alle tekst op het internet) een script schreef dat de mannen voorlazen. In de rest van de aflevering wordt in gesprek met kunstmatige-intelligentieonderzoeker Bart Bussman inzichtelijk gemaakt hoe de tekst tot stand is gekomen.

Uit een peiling onder vaste luisteraars blijkt dat 55 procent pas over de helft van het gesprek opmerkte dat er iets mis was. Is deze uitslag reden voor een existentiële crisis voor de mannen? Want als zelfs hun trouwe fans niet direct doorhebben dat de heren zijn vervangen door een robot, waartoe is de podcast dan op aarde? De vraag stellen is hem beantwoorden: Klöpping en Pfauth gaven met hun experiment wederom een kijkje in de toekomst van de media. Dat luisteraars daar en masse in zijn gestonken, is het bewijs van hun scherpe blik op innovatie.

Een podcast over media

Media

★★★★☆

Een productie van Dag en Nacht.

Onder meer te beluisteren via Spotify, Stitcher en Apple Podcast.

Beluister ook de podcasts van de Volkskrant.

Meer over