EEN FATALE DIERENLIEFDE

In zijn recente films speelt Werner Herzog een ingenieus spel met de realiteit en fictie. The Wild Blue Yonder had een documentaire moeten worden over het ruimteproject Galileo, maar veranderde gaandeweg in een 'science fiction fantasy'....

Er zijn mensen die denken dat Grizzly Man - op het afgelopen IDFA op de vijfdeplaats geëindigd in de Publiekspoll - ook een fake-documentaire is; dewens zal de vader van de gedachte zijn.

De eerste beelden van Grizzly Manwerpen een zwarte schaduw over de rest van de film: een man met blondeharen blikt olijk in de camera. Achter hem schuifelt een enorme beer heenen weer. Rechtsonder staan zijn naam en sterfjaar in beeld: TimothyTreadwell is dood. In oktober 2003 werden de zelfbenoemde Amerikaansedierenbeschermer en zijn vriendin Amie Huguenard op een afgelegen plek inhet nationale park Katmai in Alaska verorberd door een beer.

Grizzly Man iseen found-footage film, samengesteld uit meer dan honderd uurvideomateriaal van Treadwell, geschoten gedurende de dertien zomers die hijtussen de grizzlyberen verbleef. Werner Herzog doorsnijdt Treadwellsadembenemende opnamen met interviews met vrienden en familieleden, dehelikopterpiloot die hem had moeten ophalen, en van de lijkschouwer, diein geuren en kleuren vertelt wat zich gedurende zijn laatste minuten moethebben afgespeeld. Ook Treadwells 'fifteen minutes of fame' zitten in defilm: hij was te gast in de Late Show van David Letterman, tegen wie hijvertelde dat hij zich in de wildernis veiliger voelde dan in CentralPark.

Herzog verschijnt zelf ook even in beeld: hij luistert naar degeluidsopname van de dood van Huguenard en Treadwell (zijn camera liep,maar de dop zat nog op de lens). Na een paar tellen zegt de regisseur tegenJewel Palovak, een ex van Treadwell die zijn videobanden beheert: 'Dit moetje vernietigen. Je mag hier nooit naar luisteren.'

Treadwell is een typischeHerzog-held. De obsessieve drang iets onmogelijks te verrichten is eenconstante in zijn oeuvre, evenals de ongenaakbare natuur, die meestal eenonoverkomelijk obstakel blijkt. Treadwell passeerde een grens, alduservaringsdeskundige Herzog, die zijn films zelf ook bij voorkeur onderextreme omstandigheden maakte (voor Fitzcarraldo liet hij een schip overeen berg dragen; tijdens de opnamen van Herz aus Glas bracht hij decomplete cast onder hypnose).

Grizzly Man schetst een fascinerend beeld vaneen verwarde geest. Herzog roemt Treadwell als filmmaker, tegelijkertijdvraagt hij zich af waar zijn sentimentele blik op de natuur vandaan komt.Als Treadwell weer eens kirrend zijn liefde verklaart aan de beren, die hijtroetelnamen heeft gegeven als Mr. Chocolate, zegt Herzog: 'Ik zie alleende overweldigende onverschilligheid van de natuur, van een beer die hongerheeft.'

Jan Pieter Ekker.

Meer over