Duizend bakkies bij de buuf

Zondag voor de duizendste keer Koffietijd, het programma dat vooral gezellig is. De presentatoren sturen niet aan op de confrontatie....

'HET ZAL JE dochter maar wezen', sist een dame uit het publiek van Koffietijd tegen haar vriendin. Die knikt en kijkt bekommerd hoe de 14-jarige Nathalie uit België het hoofd nog eens in de nek werpt en op hoge toon kond doet van haar liefde voor haar moeder:

Ik pluk voor haar de mooiste bloemen

haar naam kan ik toch altijd noemen

dat ene woordje: mama

waar ik zoveel van hou

mijn mammie lief

mijn mammie lief

mijn mammie lief

mijn mammie lief!

Het is dinsdagochtend en in het Hilversumse zalencomplex Gooiland presenteren Hans van Willigenburg en Mireille Bekooij de 996e aflevering van Koffietijd. Ruim driehonderdduizend kijkers, meest huisvrouwen, stemmen elke werkdag af op het ochtendmagazine waarin muziek, interviews en nieuwtjes uit de kranten worden opgediend met een dagelijks wisselend recept van Carola Thomas (vandaag: varkensfiletrollade). Tijdens de feestelijke duizendste aflevering van zondag zal Carola haar eigen lievelingsrecept klaarmaken én een smakelijke schotel met Joop Braakhekke bereiden in slechts duizend seconden.

Maar nu neemt Hans van Willigenburg met Mireille Bekooij en hun gast Petra Laseur het laatste nieuws door. 'Dames. Ik vínd nu iets in de krant.' Waarop een discussie volgt over de voor- en nadelen van het vrouwenurinoir en Petra Laseur iedereen inpakt met haar onverbloemde visie op het damesplassen: 'Ik ga gewoon overal zitten en dan kan het me geen donder schelen. Geen dónder.'

Koffietijd is gezelligheid. Voor veel kijkers heeft het programma de plaats ingenomen van het tijdrovender 'bakkie bij de buuf': kijkend naar de televisie lappen ze een raam of werken nog gauw een strijkje weg. En ook de makers bewegen zich zonder spoor van spanning door het decor van Koffietijd. Een grapje hier, een handje daar, nog een vleugje poeder en over drie seconden weer live de lucht in: het gaat allemaal reuze gemoedelijk.

Bekooij en Van Wiligenburg vallen elkaar nooit in de rede, laten hun gasten netjes uitpraten en blijven vriendelijk glimlachen. Wat niet wil zeggen dat er in Koffietijd geen ruimte is voor een kritische noot, vindt Van Willigenburg: 'Ik heb ooit een gast heel hard aangepakt, Rasto Rostelli, we kregen bijna ruzie. Ik was benauwd voor de reacties, en wat bleek? De enige kritiek van de kijkers was dat ik nog veel harder had moeten zijn.'

Maar dat was een uitzondering. Koffietijd is niet de plek van de meedogenloze confrontatie. 'Ons publiek houdt niet van controverses, die zijn niet aangenaam om naar te kijken. En waarom zou je iemand eerst uitnodigen om hem vervolgens te gaan beledigen? Ik zit hier niet om mezelf tevreden te stellen, ik zit hier om een programma te maken waarnaar gekeken wordt.'

Een kijkcijferhoogtepunt behaalde Koffietijd, geïnitieerd door sponsor Unilever en voor het eerst uitgezonden op 5 april 1994, in de winter van 1995 met vijfhonderdduizend kijkers. De algehele dip die RTL 4 sinds dit seizoen meemaakt, heeft volgens Kijk- en Luisteronderzoek ook het ochtendprogramma niet onberoerd gelaten: het gemiddelde aantal kijkers bedraagt nu 300 duizend. Toch zal de formule niet ingrijpend worden gewijzigd.

'We stellen wel eens wat bij om de boel fris te houden', zegt Mireille Bekooij. 'Maar sleets? Nee hoor, elke dag is anders. Het contract is trouwens pas weer met twee jaar verlengd.' Bekooij zou als gast graag Willem-Alexander ontvangen, Van Willigenburg is met minder tevreden: Wim Kok. Maar eigenlijk, benadrukken beiden, is iedereen in hun programma welkom. Behalve Menno Buch.

Meer over