DSB-nieuws dat nog nieuws moest worden

Sommige lezers weten het zeker: de Volkskrant heeft een kwalijke rol gespeeld in de ondergang van DSB. De publicatie op de voorpagina van maandag heeft de bank de das omgedaan....

De krant schreef dat het voortbestaan van DSB aan een zijden draad hing, dat De Nederlandsche Bank klaar staat om het bewind over te nemen en dat de overheid geen reddingsoperatie opzet.

Het artikel meldde dat de bank technisch failliet zou zijn. En ook: ‘De rechter zou vannacht op verzoek van toezichthouder DNB de zogenoemde noodregeling toepassen op DSB Bank. Dat is vergelijkbaar met een surseance van betaling. Direct na de rechterlijke uitspraak was een persconferentie gepland door DNB-president Nout Wellink en minister van Financiën Wouter Bos.’

Zo kwam het bij de lezer in de bus. Wie de radio aanzette, hoorde dat niets van dat alles was gebeurd. Twee uur later bleek dat de rechter ’s nachts juist had geweigerd om de noodregeling van kracht te laten worden. En weer drie uur daarna liet de rechter alsnog de noodregeling ingaan, waarmee DSB uitstel van betaling kreeg. Als reden voor de koerswijziging gaf de rechtbank later op dat er tussen zondagavond en maandagmiddag heel veel geld door klanten aan de bank was onttrokken, waardoor de overlevingskansen waren verdwenen.

Wie kwaad wil denken, telt een en een bij elkaar op en geeft de boodschapper van het nieuws de schuld. Immers als de Volkskrant dit bericht maandag niet had verspreid, dan hadden de klanten geen geld opgenomen en was de bank overeind gebleven. Maar welk belang zou de krant bij de ondergang van DSB hebben?

Zo simpel is het ook niet. Zondagmiddag was er al twitterverkeer dat er iets met DSB ging gebeuren. En het weghalen van geld bij DSB begon vroeg in de nacht, ruim voor de krant op de mat lag. Ik geloof best dat nadat de Volkskrant dit nieuws maandag naar buiten bracht, nog meer mensen hun geld hebben weggehaald, maar uit wat ik afgelopen dagen heb kunnen reconstrueren, leid ik af dat DSB hoe dan ook onder curatele zou komen. De bank leek niet meer te redden

Dat blijkt ook uit de lichaamstaal van president Wellink van De Nederlandsche Bank en minister Bos op de persconferentie nadat de noodregeling van kracht werd. Uit alles sprak dat zij absoluut niet begrepen waarom de rechter niet gelijk zondagavond al had ingegrepen.

Zulk onbegrip heerste maandagochtend ook op de redactie. Alle informatie die de redactie zondag had, wees er op dat de rechtbank zondag zou ingrijpen. Er is zelfs nog met de drukkerij afgesproken dat het drukproces iets later kon beginnen om de uitspraak van de rechter nog te kunnen opnemen in de maandagkrant. Toen die op zich liet wachten, is de krant gemaakt zoals hij maandag in de bus lag. Maar ook toen wist de redactie niet beter dan dat de noodmaatregel ergens in de loop van de nacht van kracht zou worden.

Alle bronnen die de redactie had, gaven los van elkaar hetzelfde signaal af: DSB komt onder curatele. De krant heeft dat nieuws zondagavond ook bij een lid van de raad van bestuur van DSB gemeld en hem een reactie gevraagd. Die werd niet gegeven omdat de krant, terecht, weigerde te onthullen wie de bron was.

De maandagkrant had het over bronnen rond het ministerie van Financiën. Dat betreft een grote groep betrokkenen uit financiële instanties die op de hoogte waren van de ontwikkelingen rond DSB.

Dat is ook niet zo gek. De afgelopen weken is door Financiën en DNB met vijf grote banken onderhandeld over overname van DSB. Er waren dus relatief veel mensen die wisten dat het met DSB snel bergaf ging. Een redactie met goede contacten krijgt dat dan op enig moment te horen. Dat gebeurde zondag. Het nieuws kwam via twee bronnen bij de redactie. Daar kwam bij dat minister Bos was gezien in het kantoor van De Nederlandsche Bank. Verslaggevers hebben het verhaal vervolgens rond weten te krijgen.

Op een cruciaal punt na: alle bronnen (en ook de krant) hebben de rechtbank onderschat. Iedereen ging er van uit dat De Nederlandsche Bank en Financiën voldoende argumenten hadden om de rechter al zondag te overtuigen. Zelfs de persconferentie was voorzien voor zondagavond.

De rechter dacht er toch anders over. Daarmee kwam het nieuws op losse schroeven te staan, maar toen was de krant al bezorgd, inclusief alle slagen om de arm. Niet publiceren was in mijn ogen geen optie geweest. Het nieuws was er. Maar wat vooraf was ingeschat als een bagatel (de rechtbank) bleek achteraf bijna een hele dag een onoverbrugbaar obstakel.

Meer over