Review

Drie mannen raken verstrikt in hun liefde voor 'de vrouw van het schilderij'

null Beeld .
Beeld .

Het is een bizarre geschiedenis die de Duitse schrijver Bernhard Schlink vertelt in het eerste deel van De vrouw op de trap. Die titel slaat op een schilderij, waarop een naakte vrouw een trap afdaalt. Die vrouw, Irene, is de jeugdige echtgenote van een rijke ondernemer. De kunstenaar leverde het schilderij af, maar hield de vrouw. Zij waren een liefdespaar geworden.

Uit woede en frustratie beschadigde de rijkaard het levensgrote schilderij steeds weer, waarna de schilder het moest komen herstellen. Om aan dit gedoe een einde te maken, besloten ze tot een nog onwaardiger ruil: de kunstenaar zou Irene terugbrengen naar haar man en de schilder kreeg het doek.

Deze ruil werd vastgelegd in een contract, opgesteld door een jonge advocaat die bij het zien van het schilderij hopeloos verliefd was geraakt op de bleke blondine. Irene maakte van zijn verliefdheid handig gebruik om het plan van haar 'slechte kerels' te doorkruisen. Ze ging er met het schilderij van door. De drie mannen die zich als winnaars voelden, werden verliezers.

Bernhard Schlink Beeld AFP
Bernhard SchlinkBeeld AFP

Ongerijmdheden

Het behoort tot de ongerijmdheden van deze roman dat de mannen zich bij dit verlies neerlegden. Het verhaal, dat wordt verteld door de advocaat, wint aan overtuigingskracht in de volgende delen. De verteller krijgt meer reliëf.

Er zijn veertig jaar verstreken. De advocaat, voor zijn werk in Sydney, ontdekt daar in de Art Gallery het schilderij. En enkele dagen later weet hij ook dat de vrouw woont op een eenzame plek aan de Australische kust. Hij zoekt haar op, en dat doen ook de twee andere mannen. De arrogante rijkaard en de inmiddels beroemde schilder twisten over de vraag wie nu eigenaar van het schilderij is.

Als blijkt dat die strijd uitzichtloos is, accepteren ze ook nu weer zonder slag of stoot hun nederlaag.

De bejaarde en zieke vrouw en de oude advocaat blijven. Zij vormen elkaars tegenpool. De advocaat is een nuchtere man uit Frankfurt. Zijn wereld bestaat uit wet en recht.

Rechtvaardigheid

Voor de vrouw staat rechtvaardigheid centraal; 'gerechtigheid voor degenen die worden uitgebuit of vernederd'. Nee, het had veertig jaar geleden niets tussen hen kunnen worden. 'Je had een ander moeten zijn.'

De advocaat wordt in haar nabijheid een ander. Hij neemt afstand van zijn geordende bestaan en wordt een zorgzame man. Voor de liefde is nauwelijks nog tijd. De vrouw heeft kanker en haar dagen zijn geteld.

De beschrijving van de relatie tussen Irene en de advocaat is het beste deel van de roman. Die is lang niet zo bijzonder als Schlinks wereldberoemde roman De voorlezer, maar wel lezenswaardig.

undefined

Meer over