ColumnEDDY EN EVA POSTHUMA DE BOER

Door schikgodin Corona gaat het nog harder met de massale reinheidshysterie

null Beeld

Het leven door de ogen van de Posthuma de Boers – een foto uit het rijke naoorlogse archief van vader Eddy, met een tekst van dochter Eva. Over de Nederlandse hygiënedrift.

Mijn man wast zijn handen niet zo vaak. En halvig, even flop-flop onder de kraan, afslaan boven de keukenvloer, en de rest afvegen aan de kont van zijn broek. Alleen wanneer hij de vuilnis in de vuilnisemmer heeft aangedrukt, gebruikt hij bij Gods gratie een kruimel zeep, en voor het slapengaan twee kruimels, omdat hij van mij anders het bed niet in mag. Er zijn huwelijken om minder gestrand.

Volgens hemzelf is het juist gezond. Hij is namelijk nooit ziek. En dat is waar. In de twintig jaar dat ik me erger aan zijn smeerlapperij, heb ik nog geen verkoelend washandje op zijn hoofd hoeven te leggen. Wanneer ik ziek ben, wat wél voorkomt, krijg ik de bal uiteraard keihard teruggespeeld. ‘Je moet je handen ook niet zo vaak wassen.’

Stel nou dat hij gelijk heeft. Dan zitten we mooi met de gebakken peren, in onze maatschappij die stoelt op smetteloosheid. Waarin het verbannen van bacteriën de hoogste prioriteit heeft, belangrijker is dan het milieu, ja, zelfs dan geld.

Ons landje van 17 miljoen schone mensen, waar de koffie komt met koffiemelk in cupjes en Speculoosjes in cellofaan. Waar het hotelontbijt bestaat uit los geëmballeerde crackers, plakken Peijnenburg en botertjes. Waar zorginstellingen, geprivatiseerd of niet, de plakjes kaas per stuk laten verpakken. Eén plakje kaas, hè, doorschijnend zo dun, in plastic: dat krijgen patiënten bij de fabrieksboterham. Naast de poederjus en blikmandarijn. Dat gezond en vers eten leidt tot snellere genezing zal wel. Hygiëne, dát slaat de klok.

Gambia, 1975. Beeld Eddy Posthuma de Boer
Gambia, 1975.Beeld Eddy Posthuma de Boer

Door schikgodin Corona gaat het nog harder met de massale reinheidshysterie, en beleeft de verpakkingsindustrie geheid gouden tijden. Zelfgebakken appeltaart ten spijt, voorverpakte muffins zijn de nieuwe norm. Niemand durft meer enig risico te nemen, er zal maar iemand ziek worden, en we zullen de schuld maar krijgen!

Dus fuck het klimaat, en wat het geld betreft: een corona-schandaal is duurder dan een doos met duizend voorverpakte watdanooks. Nee, aan ons zal het niet liggen, wij verpakken alles keurig in plastic dat meteen na gebruik in een vuilniszak verdwijnt, die wordt aangedrukt met plastic handschoenen die na gebruik ook meteen in een vuilniszak verdwijnen die weer door andere plastic handschoenen wordt dichtgebonden.

In Afrika slaat corona relatief minder hard toe dan in het Westen, althans, daar is het aantal sterfgevallen ten gevolge van de ziekte lager. Ik geloof dat het vooral te maken heeft met het feit dat er in Afrika heel weinig 80-plussers leven.

Maar er zijn ‘experts’ die beweren dat het te wijten is aan de resistentie voor bacteriën. Omdat de microben in Afrika zo welig tieren, zouden Afrikanen minder vatbaar zijn voor dit virus. ‘Dat bedoel ik’, scandeert mijn man hierop uiteraard luidkeels, om met een enorme bocht om de kraan heen te walsen. Recht op het logeerbed af.

Meer over