tv-recensieJulien Althuisius

Door de toenemende preutsheid is naakt synoniem geworden voor seks. Programma’s als Gewoon. Bloot zijn daarom hard nodig

null Beeld

‘Het is gewoon normaal’, zei Lamin, een jongetje van een jaar of 12 met donkere krulletjes en een bril. Hij gebaarde met zijn hand. ‘De vrouwen hebben tieten en mannen hebben dozen.’ Nu acht ik de kans dat Lamin werkelijk ‘dozen’ zei vrij gering, maar dat is wat de ondertitelaar van de NPO er van maakte. Het was niet helemaal goed te verstaan, maar zelf dacht ik aan ‘een lul’. Hoe dan ook, Lamin was niet heel erg onder de indruk van de vijf naakte vrouwen en mannen die voor hem stonden. Even daarvoor had presentator Edson da Graça gevraagd of iedereen, zowel de kinderen als de volwassen, er oké mee was dat de badjassen afgeworpen zouden worden.

Dat was iedereen. Nou ja, niet iedereen. Als je heel goed luisterde, kon je SGP-voorman Kees van der Staaij ‘nee’ tegen zijn televisie horen schreeuwen. In aanloop naar de eerste aflevering van Gewoon. Bloot, een programma van de NTR waar kinderen vragen stellen aan naakte volwassenen, had Van der Staaij Kamervragen gesteld. Waaronder: ‘Wat is het verschil is tussen het tonen van geslachtsdelen tijdens een televisieopname voor kinderen en het tonen van geslachtsdelen in een speeltuin?’ Ik zou Van der Staaij willen adviseren het allebei eens te proberen. Tweede Kamerlid Kuzu van Denk noemde het ‘van de zotte’ en Thierry Baudet vond dat het ‘aanschurkt tegen het promoten van pedofilie’.

Maar wat vonden de kinderen er zelf van? De één werd ‘een beetje zenuwachtig op een of andere manier’, de ander vond het dus normaal, weer een ander ‘eerst raar, maar daarna gewoon’, maar allemaal toonden ze een vrolijke, ontwapenende nieuwsgierigheid. Hannah vroeg of de modellen onzeker waren over een bepaald deel van hun lichaam. Ania was wat ‘voller om de buik’ en Pieter ‘had graag een grotere piemel willen hebben’. Maar, zei Pieter, wiens dictie wat weg had van die van Hugo de Jonge, ‘dit is mijn lichaam en als ik eerlijk ben ziet het er best oké uit’. Dat was zeker waar (liever een poedelnaakte Pieter dan een Hugo de Jonge in skinny jeans).

Lamin in het programma Gewoon.Bloot. over het verschil tussen mannen en vrouwen. Beeld NTR
Lamin in het programma Gewoon.Bloot. over het verschil tussen mannen en vrouwen.Beeld NTR

Vroeger struikelde je op het Zandvoortse strand over de blote borsten, zag je op zondagochtend Purno de Purno, ging er iemand in Sesamstraat met zes peuters in bad en liepen naakte mensen door de studio bij Theo en Thea. Dertig jaar later: op Instagram, waar je dood wordt gegooid met glimmende sixpacks, perfecte billen en volgespoten lippen, zijn tepels verboden; je kinderen naakt op het strand laten spelen leidt tot gefronste wenkbrauwen en moeders voelen zich bezwaard in het openbaar borstvoeding te geven. Schraalhans is tegenwoordig ook zedenmeester.

Het gevolg van die toenemende preutsheid is dat naakt doet verkrampen en synoniem is geworden voor seks. Programma’s als Gewoon. Bloot zijn daarom hard nodig omdat ze bloot loskoppelen van seks en tegelijkertijd laten zien dat de perfecte lichamen die sociale media, internet en tijdschriften domineren niet de regel, maar de uitzondering zijn. Bloot is niet raar, niet eng en niet verkeerd. Het is, zoals Lamin al zei, ‘gewoon normaal’.

Meer over