TheaterrecensieSpoonface

Door de sterke regie en het innemende spel van Soumaya Ahouaoui word je gewoon verliefd op Spoonface ★★★★☆

Vanaf het moment dat ze op is als het opmerkzame, autistische 7-jarige kind dat zo veel van opera houdt, ben je mee.

Soumaya Ahouaoui in Spoonface. Beeld Koen Veldman
Soumaya Ahouaoui in Spoonface.Beeld Koen Veldman

Het is een bijzonder meisje, Spoonface. Dat zegt iedereen. Zijzelf weet maar al te goed dat dat ‘bijzonder’ niet altijd positief bedoeld is. Zo hebben haar ouders het er niet altijd makkelijk mee dat hun dochtertje bijvoorbeeld weliswaar heel goed is met cijfers, maar moeite heeft met taal.

Dat valt direct op als ze iets zegt, en dat gehaspel zou de voorstelling hebben kunnen ondermijnen als overdreven gedoe, maar dat doet het niet. Vanaf het moment dat actrice Soumaya Ahouaoui op is als het opmerkzame, autistische 7-jarige kind dat zo veel van opera houdt, ben je mee.

Spoonface Steinberg (de (bij)naam komt van het hoofdje van het kind, dat zo rond is als de weerspiegeling van een hoofd in de bolle kant van een lepel) is geschreven door de Britse auteur Lee Hall en was bij de eerste opvoering in 1997 als radiodrama meteen een hit. In de reeks ‘Het Nationale Theater speelt altijd’ regisseert Noël Fischer het nu als monoloog.

Spoonface leeft in haar eigen wereld, en die ziet er mooi uit. Ondanks alles, moet daarbij gezegd, want Hall geeft zijn hoofdpersonage wel erg veel misère mee. Het huwelijk van haar ouders strandt, moeder raakt aan de drank, en uiteindelijk wordt bij Spoonface een agressieve vorm van kanker geconstateerd en start er een zware behandeling. Too much, zou je kunnen zeggen, maar de sterke regie en het innemende spel van Ahouaoui maken dat je gewoon verliefd wordt op Spoonface en de manier waarop zij het bestaan monter en wijs neemt zoals het is.

Spoonface

Theater

★★★★☆

Door Het Nationale Theater. Regie Noël Fischer, tekst Lee Hall, vertaling Jibbe Willems.

18/9, Theater aan het Spui, Den Haag. Tournee.

Meer over