Film

Die toon- en plotwisselingen in de thriller Stillwater overtuigen niet altijd, maar maken de film wel fascinerend en onconventioneel ★★★☆☆

Matt Damon speelt de plompe antiheld die meer houthakkershemden dan woorden tot zijn beschikking heeft.

Stillwater Beeld
Stillwater

Huizen slopen en afval ruimen: hoofdpersonage Bill (Matt Damon) verricht toepasselijk werk in het Amerikaanse drama Stillwater. Bills eigen bestaan ligt in puin, en zodra hij het heeft opgebouwd dreigt hij het zelf weer omver te blazen.

Regisseur Tom McCarthy introduceert Bill – een doodnormale, diepgelovige weduwnaar uit Stillwater, Oklahoma – op een uiterst eenzaam moment. Zijn naar Frankrijk geëmigreerde dochter Allison (Abigail Breslin) zit in Marseille vast voor de moord op haar huisgenote, terwijl ze beweert onschuldig te zijn. Regelmatig vliegt Bill erheen om te doen wat hij kan. En dat is niet veel: volgens advocaat Leparq (Anne Le Ny) zijn de mogelijkheden om Allison vrij te krijgen uitgeput.

Wanneer Allison hem een briefje toestopt met aanwijzingen omtrent de werkelijke dader en Leparq weigert stappen te zetten, gaat Bill zelf op reddingsmissie. Alleen is Matt Damon in Stillwater geen Jason Bourne, maar een plompe antiheld die meer houthakkershemden dan woorden tot zijn beschikking heeft en voortdurend verkeerde keuzes maakt. Zeker wanneer hij zich in de onderbuik van Marseille waagt.

Stillwater is McCarthy’s eerste bioscoopfilm sinds zijn met twee Oscars bekroonde journalistendrama Spotlight (2015). Tussendoor draaide hij voor Disney+ de fantasy-jeugdfilm Timmy Failure: Mistakes Were Made (2020), om met Stillwater wederom nieuwe gronden te verkennen. De film begint als zwarte thriller, om geregeld te verschuiven naar warmbloedig familiedrama. Met dank ook aan schrijvers Marcus Hinchey, Thomas Bidegain en Noé Debré. Met zijn vieren nemen ze gewaagde afslagen in de plot, iets wat Bidegain en Debré ook presteerden in hun (al dan niet gezamenlijk geschreven) scripts voor regisseur Jacques Audiard (Un prophète, De rouille et d’os, Dheepan, The Sisters Brothers).

Bill leert toneelactrice Virginie (Camille Cottin) en haar dochtertje Maya (Lilou Siauvaud) kennen, die hem bijstaan en bij wie hij als huurder intrekt. Geleidelijk vormen ze een alternatief gezin, ondanks de – niet altijd subtiel benadrukte – cultuur- en klassenverschillen. Het camerawerk van Masanobu Takayanagi wordt dan zonniger en in de sombere soundtrack van Mychael Danna breekt herhaaldelijk lieve pianomuziek door.

Die toon- en plotwisselingen overtuigen niet altijd, maar maken de film wel fascinerend en onconventioneel. Dat Stillwater nooit echt in één sfeer landt, is ook logisch: Bill blijft een vreemdeling op onbekend terrein, zijn pasverworven geluk uiterst kwetsbaar.

Bills gespletenheid zie je terug in zijn verhouding tot de andere personages. Terwijl hij van Virginie en Maya gaat houden, dringt hij nauwelijks door tot zijn eigen dochter. Fijn, aangrijpend samenspel levert dat op, zeker tussen Damon en Breslin. In de beste momenten van Stillwater gun je haar een goede vader en hem een kind dat hem toelaat.

Stillwater

Drama

★★★☆☆

Regie Tom McCarthy.

Met Matt Damon, Abigail Breslin, Camille Cottin, Lilou Siauvaud, Deanna Dunagan, Idir Azougli.

139 min., in 62 zalen.

Meer over