POËZIEGoed & slecht

Dichter Dorien De Vylder redt de woorden door ze in een compacte ruimte op te bergen

Arjan Peters vergelijkt vorm en inhoud van Saskia de Jong en Dorien De Vylder.

null Beeld Getty, bewerking Studio V
Beeld Getty, bewerking Studio V

Alles zit fit in zijn schil, dichtte Gerrit Kouwenaar ooit vergenoegd. Aan die regel moet ik denken als ik de woorden vorm en inhoud zie: wanneer de verhouding tussen die twee goed is, lijkt alles fit in zijn schil te zitten.

Dat is niet het geval in ‘evolutie een protestsong’ van Saskia de Jong, in haar bundel Het jaagpad op en af (De Harmonie; € 24,90):

omdat de inhoud niet meer klopte
met de vorm omdat
de inhoud niet meer klopte met
de vorm omdat de inhoud
niet meer klopte de inhoud
niet meer klopte
de inhoud niet meer klopte met de vorm

Magere inhoud krijgt bloedeloze vorm. Het klopt juist wél, alleen worden we er niet vrolijk van. De Gentse apotheker en dichter Dorien De Vylder heeft harder gewerkt dan De Jong, namelijk aan het gedicht ‘Luciferdoosje’ in haar bundel Heerlijk afgebakend eindeloos (Vrijdag; € 17,50):

Die strakke oostenwind, het eerste okkernootje, slaap in een
pissebed, deze maïshakselaar-schorpioen, een cheetasprint,
een verpletterende golf en een majestueuze rots, een leeg en
geblutst olievat met een houten kruis op gebonden, kastanjeglans,
een weggewaaide vlakte, een kapotte bladblazer, hoogzwangere
maretakbol, in een grimas getrokken nachtmerrie, blanco info-
bord, die dolende taxonoom, erosie, zwavelgeel, pimpelmees,
de vertrappelde vouwmeter, deze verreiker-giraf, de pauzeknop,
de pas genivelleerde asfaltweg. Al deze objecten roep ik op uit
de berm, ik pulk ze uit het onkruid, vanonder een peukje, vanuit
een achtergelaten reiskoffer, er gaat niks verloren, in mijn kleine,
kartonnen doosje vang ik ze op en schuif het dicht.

Het leek voer voor de vergetelheid, maar daar is de dichter en die redt alles, door het in een compacte ruimte op te bergen. Dat is dit gedicht geworden. In dit opvanghuisje passen ze ruimschoots: de asfaltweg, kastanjeglans, de bladblazer en de slaap in een pissebed.

Zelfs voor de pauzeknop, die eindelijk languit kan liggen, is nog plaats.

Meer over