Leven

Dezelfde plastic tas gefotografeerd in vier seizoenen en na vijf stormen

Als plastic zijn tanden ergens inzet, laat het niet zomaar los, zo valt na een jaar, en vijf stormen, te concluderen.

14-6 2020, 19.25 uur. Beeld
14-6 2020, 19.25 uur.

Zoals bijna iedereen ben ik tijdens de coronaperiode meer gaan wandelen, meestal hetzelfde rondje: van mijn huis bij het Javaplein in Amsterdam-Oost naar de Veemkade en terug. Een kleine 5 kilometer, volgens Google Maps.

Dat een dergelijke dagelijkse wandeling (ja, echt dagelijks) na een poosje gaat vervelen, behoeft geen verder betoog. Bij mij sloeg de verveling zo rond mei vorig jaar toe. Om de wandeling enigszins interessant te houden, ging ik vanaf dat moment op andere dingen te letten dan alleen maar de weg. Zo ging ik een gegeven moment, op het gevaar af dat ik in hondenpoep zou trappen, naar boven kijken.

En toen zag ik de plastic tas in de boom hangen.

30-10-2020, 12.20 uur. Beeld
30-10-2020, 12.20 uur.
16-11-2020, 12.02 uur. Beeld
16-11-2020, 12.02 uur.
16-1-2021, 15.58 uur. Beeld
16-1-2021, 15.58 uur.

Nou is een plastic tas in een boom - helaas - geen bijzonder verschijnsel. Je ziet ze overal in de bomen hangen, maar na een poosje waaien ze van de boom af en kunnen ze in het milieu belanden: de beruchte plastic soep moet elke dag verse ingrediënten krijgen, nietwaar? Maar deze plastic tas in de Madurastraat wilde van geen opgeven weten, viel me na een paar weken op, en daarom besloot ik om hem te fotograferen, om te zien hoe lang-ie het volhoudt.

We zijn nu bijna één jaar verder en hij hangt er nog steeds, en heeft in de tussentijd maar liefst vijf stormen overleefd: Francis (augustus 2020), Odette (september 2020), Bella (december 2020), Christoph (januari 2021) en Darcy (februari 2021).

Die laatste storm werd hem bijna fataal: op de foto die ik op 5 februari 2021 maakte, is de plastic tas nog heel, en twee dagen later, op de dag van de storm (code rood!) is hij doormidden gescheurd. Maar opgeven? Ho maar.

Want van plastic kan je zeggen wat je wil, maar als het zich ergens in vastbijt (of: als iets zich in plastic bijt) dan laat het niet zomaar los, zie al die arme dieren die verstrengeld in allerlei plastic voorwerpen zoals scheepstouw of met hun maag vol plastic door het leven gaan. Totdat zij niet meer kunnen.

Want schoonheid vergaat, maar lelijkheid: die blijft.

5-2-2021, 16.34 uur. Beeld
5-2-2021, 16.34 uur.
7-2-2021, 17.41 uur. Beeld
7-2-2021, 17.41 uur.
22-4-2021, 19.05 uur. Beeld
22-4-2021, 19.05 uur.
14-5-2021, 13.44 uur. Beeld
14-5-2021, 13.44 uur.

Eerder maakte Bahram Sadeghi een multimedia-project voor de Volkskrant waarbij hij zijn eigen plastic afval voor 1000 dagen bewaarde, 1000 Dagen Plastic