Deze theater-Bint is een onevenwichtig aftreksel

Jules Croisets dondermonologen over discipline en het onwrikbare schoolsysteem klinken verrassend sober en angstwekkend. Deze theater-Bint is een onevenwichtig aftreksel van de Bordewijk-klassieker.

Tijn Docter en Jules Croiset in Bint. Beeld Ben van Duin
Tijn Docter en Jules Croiset in Bint.Beeld Ben van Duin

Meer oude literatuur in het theater. Ferdinand Bordewijk maar weer eens. Na Karakter in 2010 is het nu de beurt aan Bint (1934). Over de nieuwe leraar De Bree, die klas 4D toebedeeld krijgt, bijgenaamd De Hel, en directeur Bint, die als dictator zowel leerlingen als docenten zijn ijzeren tucht oplegt.

Bint op het toneel pakt een stuk minder sfeervol en onderhoudend uit dan de voorganger - allebei geregisseerd door Ger Thijs en uitgebracht door Hummelinck Stuurman Theaterbureau. Dit keer bestaat de cast uit vijf acteurs en tien (!) stagiaires en heeft de te bewerken roman nauwelijks een plot. Deze theater-Bint is dan ook een onevenwichtig aftreksel.

Bint

Theater

Bint van Ferdinand Bordewijk, door Hummelinck Stuurman Theaterbureau.
Bewerking en regie: Ger Thijs.
Stadsschouwburg Haarlem, 9/10. Tournee t/m 21/1.

De roman is altijd een toonbeeld van nieuwe zakelijkheid geweest: klare taal, korte zinnen, geen emoties. Ger Thijs vond het nodig die zogenaamde lacunes zelf te dichten. Zo bevat zijn bewerking meer dialoog en een nieuw romantisch plotlijntje.

De regie is ongeïnspireerd: een zelfmoord, een fietstochtje en een opstand der leerlingen worden afgeraffeld en ontberen drama. Ergerlijk zijn de tien schijnbaar niet geregisseerde stagiaires. Deze trakteren het publiek op een potpourri aan acteerstijlen en beginnersfouten: te hard, onverstaanbaar of genant slecht.

Mooi zijn de scènes met Bint, gespeeld door Jules Croiset. Ondanks, of misschien wel dankzij, Croisets voorkomen als lieve opa, klinken Bints dondermonologen over discipline en het onwrikbare schoolsysteem verrassend sober en angstwekkend. Tijn Docter speelt leraar De Bree als jongeman, in de knoop met zichzelf. Juffrouw To leert hem lachen, maar uiteindelijk wint, zoals altijd, het systeem.

Meer over