tv-recensieyasmina aboutaleb

‘De zorgkoningin’ heeft weinig om het lijf

null Beeld

De ‘jongste ziekenhuisdirecteur van Nederland’ doet een Sywertje in deze documentaire over haar rol in het faillissement van het MC Slotervaart.

Yasmina Aboutaleb

De opkomst en de ondergang van Aysel Erbudak als directeur van het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis heeft veel weg van een koningsdrama. Het mediagenieke verhaal van de kleurrijke en omstreden ondernemer, die het ziekenhuis eerst van sluiting redde om ten slotte veroordeeld te worden voor zelfverrijking, heeft journalisten en kunstenaars flink beziggehouden. Na twee toneelstukken, waaronder het nietsverhullende The Tragedy of Slaughtervaart, een nagespeelde tv-documentaire en een boek, is er nu ook De zorgkoningin (KRONCRV).

Oud-ziekenhuisdirecteur Aysel Erbudak in 'De zorgkoningin'. Beeld KRONCRV
Oud-ziekenhuisdirecteur Aysel Erbudak in 'De zorgkoningin'.Beeld KRONCRV

Maar waarom zou je nu nog een documentaire maken? Volgens de makers van het maandag uitgezonden De zorgkoningin zou Erbudak, die tot 15 maanden celstraf werd veroordeeld, voor het eerst haar hele verhaal vertellen. Ze spreken hiervoor niet alleen Erbudak, maar ook een onderzoeksjournalist, oud-medewerkers, de toezichthouder en oud-patiënten. Dat wekt hoge verwachtingen. Gaat Erbudak in tranen te biecht, of doet ze een Sywertje en is de zelfreflectie net als bij de mondkapjeskoning ver te zoeken?

Toen Erbudak in 2006 aantrad als jongste ziekenhuisdirecteur van Nederland, had niemand in de zorgwereld van haar gehoord. De ‘goedgebekte’ zakenvrouw met ambitie werd onmiddellijk een mediafenomeen. Ze was jong, vrouw (van kleur) en vooral: charmant. Dat blijkt wel uit het feit dat ze als resultaat van een weddenschap (ze kon er 1.000 euro mee verdienen) bevriend raakte met de steenrijke en mysterieuze zakenman Jan Schram die erom bekend stond niemand te vertrouwen. Ze werd zelfs zijn zakenpartner.

Schram had het haar nog afgeraden, het ziekenhuis zou een slangenkuil zijn. (Dit is overigens het begin van een eindeloze, irritante hoeveelheid slangen die in de scènes door het beeld krioelen: over het cashgeld, over de ziekenhuisvloer, in een kapstok.) Ze had ook geen ervaring in de zorg. Toch werd het ziekenhuis onder haar leiding binnen een jaar winstgevend. Al gauw ging haar naam rond als beoogd minister van Volksgezondheid.

Het addertje onder het gras: de ogenschijnlijk frisse directeur had een strafblad. Ze was lid geweest van een criminele organisatie die uitkeringsfraude pleegde. In de ziekenhuisstatuten stond dat de directie een onberispelijke signatuur moet hebben. Toch greep niemand in: het Slotervaart moest gered. Toenmalig Volksgezondheidsminister Hans Hoogervorst: ‘Ik kan me niet voorstellen dat ik dat goed gevonden zou hebben (...) Ik denk niet dat ik daar iets van geweten heb.’

De zorgkoningin is zeker niet Erbudaks Grote Biecht. Het indrukwekkende strafblad dat ze bij haar aantreden had noemt ze ‘een jeugdzonde’ en ze ziet niet in waarom ze geen tweede kans verdiende, en inmiddels een derde. Dat ze in 2019 werd veroordeeld voor fraude met zorggelden en valsheid in geschrifte berust volgens haar op een misverstand, wat Erbudak nu in het hoger beroep probeert aan te tonen. De slangenkuil zou door haar twee belangrijkste compagnons in het ziekenhuis zijn gegraven, maar uitgerekend die wilden niet aan de film meewerken.

Meer over