De zorgen weg, met de post mee

ALS HIJ 's avonds thuis kwam en zijn dochtertje Inara sliep nog niet, dan ging hij soms aan haar bed zitten, en zong....

Cause your eyes are tired and your feet are too.

And you wish the world was as tired as you.

Well I'll write a letter. And I'll send it away

And put all the trouble in it you had today.

En weg waren de zorgen, met de post mee.

Nu, twintig jaar later, is het Inara George die Trouble zingt. Ze moet wel, haar vader is er niet meer; Lowell George stierf in 1979 op 34-jarige leeftijd, aan een combinatie van drugsgebruik en overgewicht. Ze wordt daarbij ter zijde gestaan door de beste secondanten die ze zich kan wensen. Ry Cooder speelt een sierlijke gitaarpartij, en Van Dyke Parks arrangeerde voor haar een bedje van strijkers en accordeon dat bijna even geruststellend klinkt als vroeger de stem van haar vader.

Lowell George was de voorman, zanger en slide-gitarist van Little Feat, een Amerikaanse groep uit de jaren zeventig die door collega-muzikanten op handen werd gedragen, maar nooit doorbrak naar het grote publiek. Hun muziek was daarvoor misschien te grillig en eclectisch. George en de zijnen putten uit blues en country, uit funk en Motown, uit Beach Boys-harmonieën, southern rock en de grote Amerikaanse erfenis van Tin Pan Alley tot gospel. Geen blanke band die zo zwart kon klinken. En telkens als de muziek zich in een lekkere groove had genesteld, ging The Feat - zoals de groep liefkozend genoemd werd - een hoekje om. Dat wordt niet door iedereen op prijs gesteld.

Zes lp's lang nam Little Feat de gelegenheid te baat zich verder te ontwikkelen, met The Last Record Album als hoogtepunt, een verzameling voorbeeldige composities die stuk voor stuk op zelden geëvenaarde wijze wisten te ontsporen.

Na de dood van George ging Little Feat nog een tijdje door. Maar het virtuoze was eraf. Geen van de achterblijvers schreef zulke dwarse woorden die zich zo vanzelfsprekend naar het ritme schikten, niemand wist zo te jongleren met syncopen en zong zo teder en pijnlijk fel, niemand liet de slide kermen als hij.

Op Rock and Roll Doctor, een in Japan gemaakt Tribute Album, vertolkt een keur aan geestverwanten een nummer van de grootmeester. Het zijn niet de minsten die meedoen. De restanten van Little Feat leveren meerdere bijdragen, Bonnie Raitt doet mee, evanals Valerie Carter. Bluesman Taj Mahal dendert door Feets Don't Fail Me Now, Allen Toussaint en Leo Nocentelli trekken de Two Trains richting New Orleans, Jackson Browne zingt een breekbare versie van I've Been the One en Randy Newman knarst zich een weg door Sailin' Shoes. De mooiste bijdrage, naast die van dochter Inara, is van J.D. Souther, die in Roll um Easy het origineel heel dicht weet te benaderen.

Lowell George was zijn leven lang op zoek naar het raakpunt van precisie en gevoel. Dit Tribute lijkt met dezelfde instelling te zijn gemaakt. Het is alsof een betreurde dode weer even tot leven komt.

Ariejan Korteweg

Diversen: Rock and Roll Doctor, Lowell George Tribute Album. Kaigan Entertainment KGCW-24 (import: Plexus).

Meer over