LuisterboekenHugo Blom

De verhalen van Roald Dahl werken nog altijd op alle zintuigen

Van sommige boeken loopt het water je in de mond. Ook als je ze beluistert.

Even dreigde ook hij gecanceld te worden, maar nadat de erven vorig jaar snel hun onthutste excuses hadden gemaakt, werd het weer stil rond de al in 1990 overleden schrijver Roald Dahl. Die excuses waren postuum nodig omdat Dahl zich bij leven in enkele interviews antisemitisch had uitgelaten en al was hij dus al dertig jaar dood, zijn nagelaten verhalenfabriek moest op volle toeren blijven draaien. De ‘chocolate factory’ van Sjakie was er niks bij.

Alleen van boeken kan bijna niemand meer leven, maar met een goed verhaal kun je wel duizend kanten op. Al in 2018 sloot Netflix een deal van rond de 800 miljoen euro met The Roald Dahl Story Company, en drie weken geleden nam de streamingdienst de hele boedel over. Alle rechten van alles wat Dahl ooit bedacht, liggen nu in handen van de chocoladedealers van de 21ste eeuw, die met dit fantasievolle basismateriaal meer van plan zijn dan weer een nieuwe verfilming van De heksen of Sjakie: games, musicals, theater, anything goes. De oempaloempa’s van Netflix kunnen zich drie slagen in de rondte werken om de nieuwe generatie Dahlliefhebbers te voeren.

null Beeld De Fontein
Beeld De Fontein

Voor het zover is, hebben we nog net even om het oeuvre te beluisteren en deze maand kan dat bij Luisterrijk, waar 24 van zijn boeken klaarstaan, zelfs voor half geld. Deels opnieuw uitgeven door De Fontein Jeugd met een keur aan voorlezers, variërend van Jan Meng (Solo, De reuzenperzik, Het wonderlijk verhaal van Hendrik Meier) en Ilse Warringa (Matilda) tot Klaas van Kruistum (Daantje de wereldkampioen) en Rik van de Westelaken (De GVR). Ik zou het alleen al doen voor die fantastische scène in Daantje de wereldkampioen, waarin hij verlekkerd naar de vleespastei kijkt met de daarin verstopte hardgekookte eieren. Of het moment dat meneer Vos zijn kop door de vloer steekt van een van de schuren van Biet, Bolus of Bits. Dan liep het water me door de 11-jarige mond, want Dahls verhalen werken op alle zintuigen.

Bij acteur Stanley Tucci was dat water door de mond lopen nu precies wat niet meer ging toen hij een tumor aan zijn speekselklier kreeg, waaraan hij drie jaar geleden met goed gevolg behandeld werd. Eten en drinken zou maandenlang een probleem blijven, wat hij trachtte te compenseren door te blijven koken en van de geuren te genieten. Een paar weken geleden won Tucci een Emmy voor zijn serie Searching for Italy, waarin hij de Italiaanse eetcultuur op regionaal niveau belicht en beproeft. Wie hem ooit de begeesterde eigenaar zag spelen van een met de ondergang bedreigd restaurant in de film Big Night (1995), vermoedde al dat we hier met een foodie avant la lettre te maken hadden. Dat liet hij dan ook zien door in 2012 The Tucci Cookbook en in 2014 The Tucci Table – Cooking With Family and Friends te publiceren. Gelukkig kon hij zijn nieuwe boek zelf voorlezen met die sonore stem, klein kraakje erin: Taste – My Life Through Food. Hij is wat hij heeft gegeten.

null Beeld  Gallery Books
Beeld Gallery Books

Koffie? Ik hoorde eens het verhaal van een Italiaanse vrouw op hoge leeftijd die de laatste jaren van haar leven ‘liep’ op twee espressi per dag, verder niets. Nu we weer naar kantoor moeten/mogen/kunnen, is de koffie daar eigenlijk het voornaamste probleem. Koffie is een (inter)nationale obsessie geworden, en als we niet verscheurd worden door discussies over vaccinatie, dan wel door de richtingenstrijd die de wereld verdeelt in cupdrinkers, filteraars, would be-barista’s, en havermelkafficionado’s. Hoe heeft het zover kunnen komen? Dat kunnen we horen in A Short History of Coffee van Gordon Kerr, voorgelezen door Kris Dyer, wiens stem een bijzonder opgewekte, lichte toon heeft die de 7,5 uur short history voorbij laat vliegen als het drinken van een ristretto.

Meer over