In beeld

De tijgers en zebra’s van illustrator Rop van Mierlo zijn wild én aaibaar. Maar vooral lekker imperfect

Ontwerpers proberen toeval veelal uit te sluiten, maar dat geldt niet voor grafisch ontwerper en illustrator Rop van Mierlo (41). Hij speelt met spontaniteit en toeval en schept zo een wereld vol ongetemde dieren.

Wandkleed Beeld Rop van Mierlo
WandkleedBeeld Rop van Mierlo

‘Gewoon doen, zonder te veel nadenken’, zo omschrijft Rob van Mierlo zijn ‘nat-op-nat’-verftechniek waarmee hij een heel dierenrijk organisch heeft laten groeien. Op een drijfnat papiervel schildert hij in grove lijnen en met minimale tinten met waterverf of inkt de contouren van een dier. Met zwart worden details als neuzen, ogen en hoeven aangebracht. De natte tekeningen legt hij weg, waarna de kleuren in elkaar doorlopen. Deze techniek heeft hij zo verfijnd dat hij een dier tot zijn essentie terugbrengt. De eekhoorn is vooral een lange krulstaart. Krokodil? Puntbek. Zelfs bij dieren met dezelfde kenmerken zijn de verschillen treffend. De giraffe heeft een lange, gele nek met uitvergrote bruine stippen, de tijger juist een amorf lijf. Een zebra wordt een zwart-witstrepenpatroon, de koe juist zwart-witte vlekken. Nooit haal je ze door elkaar.

Reclamezuil Beeld Rop van Mierlo
ReclamezuilBeeld Rop van Mierlo

Maar kijk je half, dan zie je slechts een abstracte kleurencompositie. Zeker van dichtbij, als er waterige kleuren overblijven die in grillige, bijna psychedelische patronen in elkaar overlopen. Kijk ik nou naar een olifant of naar vijftig tinten grijs? Precies die spanning vormt de aantrekkingskracht van deze dieren. Alsof je naar een rorschachtest kijkt, de abstracte tekeningen van symmetrische inktpatronen, maar dan zonder een psychiatrisch eindvonnis. De tekeningen van Van Mierlo zijn meer een vrolijk gezelschapsspel. Iedereen kiest zijn of haar favoriet. De trotse haan. Een funky papegaai. Of de panda omdat.. nou ja, iedereen panda’s nu eenmaal lief vindt.

Op intuïtie laat hij kleuren vloeien. Daarbij voortgedreven door haast – nog iets waar de meeste ontwerpers niet van houden. De tekening moet immers af zijn vóór het papier is opgedroogd. Een kind kan de was doen, denk je. Wellicht is dat ook waarom juist volwassenen zo verzot zijn op Van Mierlo’s werk. Het zijn spontane kindertekeningen, gemaakt door een professionele illustrator, want zo veel is ook in één oogopslag duidelijk.

Kleed Beeld Rop van Mierlo
KleedBeeld Rop van Mierlo
Detail van het kleed Beeld Rop van Mierlo
Detail van het kleedBeeld Rop van Mierlo

Zijn techniek is namelijk veel minder een aaneenschakeling van ‘happy accidents’ dan het lijkt. Hij schaaft en schuurt er inmiddels al meer dan tien jaar aan. Aanvankelijk als student aan de Design Academy Eindhoven, waar hij een illustratie moest maken over de menselijke drang om de dieren te overheersen. Maar hoe kon hij dieren tekenen, zonder ze zelf te temmen in een hard silhouet en versimpelde kleuren? Totdat hij zich de aquarellessen op de Vrije School herinnerde. Als eerste probeerde hij een tijger. Spot on. Het dier blijft ongetemd en wordt toch gevangen op papier. Wild en toch in één oogopslag herkenbaar. Hoewel hij zeker niet alleen roofdieren ontwerpt, hanteert hij daarom tot op de dag van vandaag de naam Wild Animals voor zijn getekende dieren.

Van Mierlo ziet direct de potentie van zijn ambachtelijke dierentekeningen en in 2010 brengt hij een prentenboek uit, in eigen beheer want uitgevers van kinderboeken waren niet geïnteresseerd. Na een kleine pop-up-achtige presentatie tijdens de Dutch Design Week gaat het razendsnel. Een jaar later wint hij er een Dutch Design Award mee. Internationale erkenning volgt, zijn boeken worden inmiddels verkocht in vooraanstaande museumwinkels, zoals die van het MoMa in New York. Daarop volgen enkele uitstapjes naar bekende luxelabels als Marni en Hermès, maar ook het underground skatemerk Pop Trading Company. Als voormalig graffitispuiter heeft Van Mierlo ook streetcredibility. Voor wie het kan betalen, vereeuwigt hij af en toe een huisdier. Al ontwerpt hij met evenveel gemak een linoleumvloer voor vloerenfabrikant Forbo.

Ansichtkaarten Beeld Rop van Mierlo
AnsichtkaartenBeeld Rop van Mierlo

Zijn loopbaan neemt een wending wanneer Remco van der Velden, een schoolgenoot van de Design Academy, zich over zijn zaken gaat ontfermen. In 2020 wordt Wild Animals een merk met onder meer beddengoed, pyjama’s, cadeaupapier, bekers en sokken. Voor de herkenbaarheid wordt gekozen voor slechts één dier. Welk dier dat is, ligt voor de hand: de tijger, de eerste tekening die van Mierlo ooit maakte. De tijger-merchandsing wordt gefaseerd uitgebracht met drops, een marketingtrucje uit de streetwear-industrie. Ook was er de guerrillamarketingactie waarbij Van Mierlo een serie posters uitbracht voor de Partij voor de Dieren. De kindertekening is een volwassen merk geworden.

Als Van Mierlo en Van der Velden voor het fabriceren van een set theedoeken aankloppen bij het TextielLab in Tilburg neemt de collectie wederom een onvoorziene wending. Onder de indruk van de mogelijkheden van het geraffineerde vakmanschap en de accuratesse van de digitale weefmachines van dit wereldvermaarde laboratorium wordt besloten om decoratieve dekens te maken. Die vervolgens zo fors uitpakken dat doorgestoomd wordt naar wandkleden. In een exclusieve oplage van twintig stuks worden drie gobelins geproduceerd van mohair- en merinowol: een vlinder, een hondje en een mandril voor 2.500 euro per stuk.

Mok Beeld Rop van Mierlo
MokBeeld Rop van Mierlo

De wilde dieren zijn daarmee losgebroken uit hun kleine formaten. Maar zelfs op het forse formaat van 205 bij 180 centimeter blijven de intrigerende nat-op-nat-kleuren intact. Een aanzienlijk deel van de credits gaat daarvoor overigens naar het TextielLab. Naast de geweven wandkleden wordt hier ook een serie van drie vloerkleden getuft. Bij deze techniek worden gekleurde wollen lusjes met een computergestuurd precisiepistool in een weefsel geschoten, waardoor het lijkt het alsof de vloerkleden steek voor steek zijn geborduurd.

Beddengoed, wandkleden, mokken, posters en toevallig net ook nog een nieuw boek: Bench Players, met materiaal van de ‘reservebank’. Uiteindelijk maakt het niet uit waarop de wilde dieren van Van Mierlo zijn afgebeeld. Of waarvan ze zijn gemaakt. De aantrekkingskracht zit ’m juist niet in de perfecte afwerking, maar in de suggestie. Er is niet meer nodig dan wat waterige kleuren om kinderlijke fantasiewerelden te openen. Een leeuw die sip kijkt. Een oenige uil. Het zijn persoonlijkheden, wild én aaibaar.

Meer over