De Tas

Wat moet er allemaal wel niet in kantoortas of koffertje kunnen? Een agenda, leesbril, zonnebril, een etui voor creditcards, handschoenen, tissues, pennenetui, een dicteerapparaat, sleutelbos en portemonnee....

Pieter Alferink showt duizend-en-één modellen in zijn Allesleer-zaak te Amsterdam. Lia van den Berg, zakenvrouw van 1999 en directrice van een wervingsbureau voor secretaressen en Wouter Kroon, fysiotherapeut, zijn beiden professioneel reiziger. Ze bespreken met Alferink tas- en kofferproblemen.

Lia van den Berg: 'Dat begint goed, daar gaat mijn telefoon af. Blijkt dat ding onderin mijn tas te zitten. Dat heb ik nou altijd. Wat een ellende. Ik moet het toegeven: mijn tas is een grote chaos. Ik heb van alles geprobeerd, maar de wanorde blijft. De vraag bij mij is: hoe krijg ik alles in één tas.'

Wouter Kroon: 'Bij mij is de functionaliteit voor een tas of een koffertje het belangrijkste uitgangspunt. Het moet handig zijn. Maar ik moet ook toegeven dat ik van alles in mijn koffertje prop. Gevolg is dat ik het koffertje zeker een keer per week volledig moet opruimen.'

Pieter Alferink: 'Hier heb ik een mooie, gedistingeerde tas, met een speciaal vakje voor een draagbare telefoon.'

Van den Berg: 'Dat lijkt me wel wat voor mijn probleem. Maar ik heb nog meer; een agenda, cosmeticaspullen, 'n spiegeltje, leesbril, zonnebril, reservepanty, een etui voor mijn creditcards, handschoenen, tissues, pennenetui, een dicteerapparaat, sleutelbos, portemonnee, sjaal.'

Alferink: 'Die sjaal kunt u het beste om uw tas binden.'

Kroon: 'Zo'n buitenvakje voor de telefoon lijkt me wat gevaarlijk. Je wilt toch wel met die telefoon ook weer gewoon thuiskomen. Stap je met zo'n tas in de metro, dan ben je die telefoon zo kwijt.'

Van den Berg: 'Ik ga nooit met de metro, dus dat is het probleem niet.'

Alferink: 'Als je goed kijk, zie je dat het telefoonvakje diep genoeg is om het apparaat goed weg te stoppen. Bij het maken van zo'n tas is natuurlijk wel nagedacht. Er kan gigantisch veel in.'

Van den Berg: 'U heeft mij overtuigd, deze tas is mooi en bovendien, zeer praktisch. Alles gaat er moeiteloos in. U heeft 'm verkocht.'

Alferink: 'Kwaliteit is een van de belangrijkste eisen waaraan een goede tas moet voldoen. Een tas, waar na een maand al dingen afvallen, deugt gewoon niet. Hou het maar op oude Hollandse degelijkheid. Ik ken Italiaanse koffertjes en tassen waar in een mum van tijd de minischroefjes uitvallen. Hopeloos.'

Kroon: 'Daar heb ik last van. Hier een mooi cijferslot op mijn koffertje, maar daar is onlangs een veertje uitgevlogen. Doet het nu niet meer.'

Alferink: 'Die deugdelijkheid zie je onder meer terug bij het trapslot, of ladderslot. Maar daarbij gaat het ook vaak mis. Vliegt zo je tas open.'

Kroon: 'Zo zoek ik al enige tijd een koffertje waarin ik ook gemakkelijk spullen kan opbergen die ik niet dagelijks nodig heb.'

Alferink: 'Dan denk ik dat u behoefte heeft aan een koffertje met soufflé. Dat is een koffertje met een soort dubbele bodem, waardoor er extra ruimte ontstaat. Handig voor extra mapjes op A 4-formaat. Verder aan de binnenkant van de bovenzijde extra vakjes voor pennen, paspoort en creditcards.'

Kroon: 'Een ander probleem is dat mijn koffertje ook geen ruimte biedt aan overhemden, ondergoed en kostuum. Als ik op reis ga, heb ik daarom soms drie koffertjes bij me, omdat er ook nog een een laptop mee moet in een aparte tas. Dat is alles bij elkaar een beetje omslachtig.

Alferink: 'Voor dat geval is de alles-in-één-tas het beste. Een flinke tas voor een korte zakenreis, waar alles ingaat en waar je bijvoorbeeld voor een congres ook weer een plat documentenmapje, een soort aktentas, uit kunt halen. Zoiets neem ik zelf ook altijd mee als ik naar een congres ga. Ik heb eens een minister gezien die in het buitenland constant met een pakje papieren onder zijn arm liep. Echt geen gezicht. Dan is zo'n documentenmapje veel mooier. Het gaat niet alleen om het praktische, maar het oog wil natuurlijk ook wat. Een tas is een soort visitekaartje.'

Van den Berg: 'Helemaal mee eens met dat visitekaartje. Ik let altijd op de accessoires. Een tas, de schoenen, sjaal.'

Alferink: 'Wat het de laatste tijd weer heel goed doet, is de klippertas, een flinke tas, die je eenvoudig dichtklikt.'

Van den Berg: 'Hè bah, dat lijkt me te veel op dat ouderwetse vertegenwoordigersgedoe.'

Kroon: 'Toch zijn ze makkelijk. Je zet ze naast je op de grond en je hebt ook zo een overzicht over wat je nodig hebt. Dat pak je eenvoudiger. Een koffertje moet je altijd ergens opleggen om er iets uit te halen.'

Alferink: 'Inderdaad, dat is een groot nadeel van een koffertje.'

Kroon: 'Ik hou een beetje van het stoere, het robuuste, schokproef, het liefst een bruine leerkleur.

Alferink: 'Wij merken dat zwart het meest gevraagd is. Van alle dames- en herentassen die we verkopen is 90 procent zwart. Maar dat zie je ook in andere modebranches: grijs en zwart bepalen het beeld. Maar ook bruin is gevraagd.'

Van den Berg: 'Tsjonge, daar gaat mijn telefoon weer. Prachtig, zo'n zijvakje, dat blijkt nu. In drie seconden heb ik 'm.'

Alferink: 'Dat was dus de proef op de som met het speciale telefoonvakje. Wat een verademing, zeg.'

Meer over