PostuumRonnie Spector

De rauwe en tegelijk tedere, immer smachtende stem van Ronnie Spector (1943-2022) zal tijdloos blijken

Zangeres Ronnie Spector van onder meer Be My Baby – misschien wel het meest perfecte popliedje ooit – is niet meer. Ze overleed woensdag na wat haar familie omschreef als een ‘korte strijd tegen kanker’ op 78-jarige leeftijd.

Gijsbert Kamer
Ronnie Spector, omstreeks 1964. Beeld Getty
Ronnie Spector, omstreeks 1964.Beeld Getty

De in het New Yorkse Spanish Harlem opgegroeide Spector werd als Veronica Bennett geboren, en zong sinds 1961 met haar oudere zus Estelle en hun nichtje Nedra Talley in The Ronettes. Succes bleef lang uit voor het trio.

Dat kwam pas toen producer Phil Spector zich over hen ontfermde. Vooral de rauwe en tegelijk tedere, immer smachtende stem van Ronnie, zoals Veronica zich ging noemen, maakte grote indruk op hem toen hij het trio voorjaar 1963 voor een soort auditie had uitgenodigd.

Samen met componisten duo Jeff Barry en Ellie Greenwich schreef hij Be My Baby, dat in Los Angeles werd opgenomen met de beste studiomuzikanten denkbaar, de zogeheten Wrecking Crew. Het intro met de bom-doe-doe-bomklappen van drummer Hal Blaine, de technisch niet perfect gezongen – en juist daarom goed werkende – vocalen en de schier ondoordringbare muur van geluid (Wall of Sound) die Spector om het liedje heen bouwde: na bijna zestig jaar heeft het liedje niets aan glans verloren.

Be My Baby was niet het enige succes voor de Ronettes in de vroege jaren zestig. Baby, I Love You en Walking in the Rain bleken eveneens onverwoestbaar.

Tiran

Dat kan niet gezegd worden van het huwelijk tussen Ronnie en Phil. Het was, zoals Ronnie in 1990 in haar autobiografie Be My Baby schreef, weliswaar liefde op het eerste gezicht, maar Phil gedroeg zich als een tiran die zijn echtgenote vernederde, mishandelde en opsloot. ‘A brilliant producer, but a lousy husband’, omschreef ze de later voor moord veroordeelde producer nog eufemistisch, toen deze een jaar geleden overleed.

Ronnie Spector wist uit het huwelijk te ontsnappen, maar mocht jarenlang niet haar eigen hits zingen. Ze vocht decennia vergeefs voor een betere verdeling van de muziekrechten.

Desondanks bleef ze zingen en platen opnemen. Be My Baby of de magistrale versie van I Saw Mommy Kissing Santa Claus deed ze er niet mee vergeten, maar er was wel steeds weer een nieuwe generatie die haar omarmde. Onvergetelijk was in 1973 de manier waarop regisseur Martin Scorsese Be My Baby gebruikte onder het openingsshot van Mean Streets.

Tijdloos

Hoewel haar Ronettes het boegbeeld waren van de Girl Group Sound uit de jaren zestig, werd Spector (de naam behield ze vanwege de herkenbaarheid) ruimhartig opgenomen in het rockcircuit. In 1976 kreeg haar carrière een duwtje in de rug van Stevie Van Zandt, punkband de Ramones adoreerde haar en in 2006 nam Spector een album op met rock- en punkmuzikanten.

Fraai is nog altijd haar versie van Johnny Thunders’ You Can’t Put Your Arms Around a Memory. Ware woorden. Maar Be My Baby ontsnapt aan herinneringen of nostalgie; een tijdloos meesterwerk van nog geen drie minuten.

Meer over