Album

De producer van Soccer Mommy heeft de neiging alles te bedekken met laagjes geluid ★★★☆☆

Gijsbert Kamer
null Beeld

Sophie Allison maakte als Soccer Mommy al twee albums met intense, beetje ongrijpbare popliedjes waarin invloeden van onder meer Liz Phair, The Breeders en andere alternatieve vrouwenpop uit de jaren negentig doorklonken.

Voor haar derde plaat ging de Amerikaanse in zee met avant-gardeproducer Daniel Lopatin, die als Oneohtrix Point Never elektronische muziek uitbrengt die je niet snel met indierock associeert.

Dat zijn bijdragen Allisons liedjes niet ontregelen maar juist kunnen versterken, bleek al uit de nummers die aan dit album Sometimes, Forever voorafgingen. Bones en Shotgun klinken nu als een uitstekende inleiding tot dit nieuwe Soccer Mommy-album, waarop de jaren negentig nog altijd niet verdwenen zijn. Allison zingt beter, vooral krachtiger, maar zou Lopatin iets beter moeten beteugelen in zijn neiging alles te bedekken met laagjes geluid. Sommige liedjes hebben zo’n My Bloody Valentine-ontsporing aan het slot helemaal niet nodig. Beter werkt het als hij aan het vervormen slaat, zoals hij doet met de akoestische gitaren in Newdemo. Maar te vaak bezwijken de liedjes bijna onder het productionele gewicht van Lopatin.

Soccer Mommy

Sometimes, Forever

Pop

★★★☆☆

Loma Vista/Universal

Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.

Meer over