BoekenKort

De poëzie van Charles Simic is van een schitterende eenvoud

Voor een Amerikaanse dichter klinkt het werk van Charles Simic opvallend weinig Amerikaans. Zijn werk is doortrokken van herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog, die hij als kind in Belgrado meemaakte. Daar staat tegenover dat humor nooit ver weg is in zijn poëzie. Hij is, om zijn eigen woorden op hemzelf toe te passen, een dichter van ‘een eeuw van samenpakkende wolken’. Zijn verzen zijn van een schitterende eenvoud. Geen woord is onverstaanbaar, geen zin onbegrijpelijk.

De bloemlezing Dat ongrijpbare iets begint met een hand die troost zoekt en eindigt met een liefdevol gedicht over de laatste picknick van het jaar. Vaak brengt Simic het onbeduidende samen met het allergrootste. Zoals in het gedicht ‘zomerlicht’, waar de lichtval vergeleken wordt met de ogen van Jezus ‘alsof ze zijn bloederige voeten/ voor de allereerste keer zien’. Of de blik van iemand die de schoen strikt en ‘diep de aarde in zal kijken’. Zoiets lukt alleen een groot dichter, en dat is Simic zeker. We mogen blij zijn dat Wiljan van den Akker zijn recente jaren als hoogleraar aan het vertalen van deze schitterende poëzie heeft gewijd.

null Beeld Van Oorschot
Beeld Van Oorschot

Charles Simic: Dat ongrijpbare iets – Een bloemlezing. Uit het Engels vertaald door Wiljan van den Akker. Van Oorschot; € 20.

Meer over