De perfecte plaats voor fragiele films

Een favoriete film of echte klapper heeft het filmfestival in Venetië nog niet. Wel veel interessants in de bijcompetities...

Zondagochtend, tijdens de eerste vertoning in de Sala Perla, valt het geluid weg tijdens Il papà di Giovanna – een van de vier Italiaanse films uit de 21 films tellende hoofdcompetitie. En hoe de volle zaal ook roept en gebaart en klapt; de man achter glas, die achter in de zaal de projector bedient, heeft niks door.

Een al wat oudere Italiaanse man staat op en declameert met veel gevoel: ‘Hier kunt u het beeld zien. Voor het geluid, moet u naar de Sala Grande’ (de zaal in een gebouw verderop).

Veel gelach en applaus. Een paar rijen lager veert de volgende Italiaan al op uit zijn bioscoopstoel, zwaaiend met zijn armen: ‘Laten we stemmen: wie wíl er eigenlijk geluid?’

Dit soort technische mankementen (de ondertiteling vertoont af en toe ook kuren) associeer je wellicht niet direct met het oudste, en op Cannes na meest prestigieuze, filmfestival ter wereld, maar vrij van charme is het allemaal niet. Opmerkelijker is het boegeroep na afloop van Il papà di Giovanna, een historisch melodrama van de Italiaanse regisseur Pupi Avati.

Een ochtend eerder werd het aanstellerig geacteerde familiedrama Un giorno perfetto, van de Turks-Italiaanse regisseur Ferzan Özpetek, ook al met geboe uitgeleid. En het gros van de tot zover vertoonde films uit de voornaamste competitie van het festival, steekt niet ver uit boven deze Italiaanse deelnemers.

Na een week van galapremières is er dan ook nog geen favoriet voor de Gouden Leeuw te bekennen. En klaagt de internationale filmpers. Over het gemakzuchtige en knullig geacteerde Inju, The Beast In The Shadow, dat door de ervaren Franse filmer Barbet Schroeder zelf werd aangekondigd als ‘hommage’ aan de Japanse samoeraifilm. En over het niet minder gemakzuchtige of knullig geacteerde Dangkou, van de Chinees Yu Lik-wai (tevens cameraman van oud Gouden Leeuw-winnaar Jia Zhang-Ke), die naar Brazilië toog om aldaar een Japanse gangsterfilm op te nemen. De vraag speelt op of festivaldirecteur Marco Müller in zijn zucht naar een eclectisch programma (dit jaar meer landen dan ooit in competitie) niet wat is doorgeschoten.

Maar om de 65e editie van het filmfestival van Venetië maar direct af te schrijven (de hoeveelheid échte sterren is sinds de openingsact van Brad Pitt en George Clooney ernstig opgedroogd, klaagt het op entertainment gerichte deel van de pers), gaat veel te ver. Naast de hoofdcompetitie, valt er genoeg te ontdekken in de verschillende bijcompetities. ‘Dit is de perfecte plaats voor mijn kleine, fragiele film’, zegt de Vlaamse regisseuse Patrice Toye voorafgaand aan de vertoning van haar film Nowhere Man, die meedingt in de aan het festival gelieerde Venice Days-competitie. Waar de films in de hoofdcompetitie de belofte enkel nog kunnen waarmaken, is dit de plek voor de echte festivalverrassingen. Dat is na de eerste week bovenal Pescuit sportiv (Engelse titel: Hooked), de even geestige als prikkelende debuutspeelfilm van de Roemeense regisseur Adriaan Sitaru (36) – de zoveelste toevoeging aan de recente ‘Roemeense golf’ aan talentvolle filmers.

Sitaru filmt met subjectieve camera, alsof we meekijken door de ogen van de verschillende personages. Ongeveer zoals in het Nederlandse filmsucces Zusje. Even onrustig, maar dan net weer anders. ‘De toekomst van het filmen’, noemt Sitaru die stijl. ‘Je raakt meer betrokken bij wat je ziet. Computerspellen worden ook zo gemaakt.’

Terwijl Sitaru zich laat interviewen, poseert zijn in witte jurk gestoken jonge hoofdrolspeelser even verderop even vrolijk als verleidelijk voor de fotografen. In de film speelt ze een hoertje wordt aangereden door een ruziënd stel, vervolgens met ze meegaat op bospicknick en als een meester-manupulator hun relatie verstoort.

Van de film Zusje had Sitaru nog nooit gehoord. Wel reist hij na het festival van Venetië rechtstreeks door naar Amsterdam, waar hij op uitnodiging van het Binger Instituut enkele maanden aan een nieuw scenario mag werken.

Meer over