Actie / Thriller / Misdaad

De ordening

De ordening mist spanning

De ambitieuze Stella, net afgestudeerd aan de School voor Journalistiek, wil eigenlijk voor een buitenlandredactie van een grote krant werken. Tot die tijd brengt ze als bijbaantje orde aan in het omvangrijke archief van Lotte de Heus Verolmen, de weduwe van een oud-NSB-er, die haar memoires op schrift wil stellen.

Een foute, mooie jonge protégeÀ van de zwarte weduwe zet Stella op het spoor van een scoop. Met een paar muisklikken penetreert zij vervolgens diep in de wonderlijke wereld van extreem-rechts; Lotte de Heus Verolmen blijkt lid van een geheimzinnige internationale organisatie, die Europa wil bevrijden van de Islamieten.


De ordening van Pieter Kuijpers, naar de gelijknamige roman van Kees van Beijnum, is de eerste van zes nieuwe Telefilms die de Publieke Omroep de komende weken uitzendt.


De Telefilm - anderhalf uur durend kwaliteitsdrama gemaakt voor tv, met een budget van 778 duizend euro - werd in 1997 bedacht om het productievolume te vergroten en film en televisie dichter bij elkaar te brengen.


Het project leverde inmiddels geslaagde films op, die prijzen verdienden en/of een bioscooproulement kregen, zoals Suzy Q (Martin Koolhoven, 1999), Familie (Willem van de Sande Bakhuyzen, 2001) en Tussenland (Eugenie Jansen, 2003). Maar de kijkcijfers, het enige waar men zich in Hilversum druk om maakt, vallen tot dusver niet mee. Vorig jaar keken gemiddeld 345 duizend mensen.


Deze vijfde lichting heeft voor het eerst een vaste uitzendavond: elke zaterdagavond, om elf uur op Nederland 3 - misschien dat het helpt.


De kwaliteit van de zes nieuwe televisiefilms is redelijk hoog, maar de eerste is zeker niet de beste. Het uitgangspunt van De ordening is nog wel intrigerend (Florentine Rost van Tonningen, de weduwe van de voormalige NSB-voorman, naar wie de hoofdrolspeelster is gemodelleerd, dreigde voor opnamen nog even met een proces tegen de makers), de uitwerking niet. De uitleggerige dialogen volgen elkaar in hoog tempo op, en de film is dichtgesmeerd met veelbetekenend pianogepingel dat maar niet voor spanning wil zorgen.


De acteurs - Angela Schijf als Stella, Dora van der Groen als de weduwe, en vooral Roeland Fernhout als katalysator van het drama - kunnen er ook weinig van maken. Broeierig of spannend wordt het nooit. Regisseur Pieter Kuijpers kreeg desalniettemin een Gouden Kalf-nominatie op het afgelopen Nederlands Film Festival.


Meer over