Album

De nieuwe richting van Drake – deephouse – op Honestly, Nevermind is precies een paar minuten leuk ★★☆☆☆

Gijsbert Kamer
null Beeld

Honestly, Nevermind, het zevende album van Drake, al jaren de populairste rapper ter wereld, werd door de Canadese superster zelf vorige week donderdag aangekondigd. Een dag voor de release, wat nogal wat reuring in de hiphopgemeenschap veroorzaakte. Wat hij er niet bij zei, is dat hij een nieuw genre heeft omarmd. Hiphop is op zijn nieuwe album ver te zoeken, Drakes nieuwe album bevat housemuziek. Deephouse, van het soort dat eigenlijk al een jaar of vijfentwintig uit de mode is, wel te verstaan.

Het lijkt wel alsof hij met Beyoncé – die deze week ook al kwam met een op de housesound van dertig jaar geleden gestoelde nieuwe single – had afgesproken iets ‘nieuws’ te brengen. Dat is in het geval van Drake precies een paar minuten leuk. De producers (onder wie de Nederlandse Vlado) laten onder leiding van vooral Gordo een beat pruttelen waarover de uit duizenden herkenbare Drake zijn wat klaaglijke, vaak door auto-tune vervormde vocale noten drapeert.

Het lijkt wel alsof hij dodelijk vermoeid de studio in is komen sjokken om zijn bijdragen te leveren, zo verveeld klinkt hij. Het is ook een soort designer house, die alleen voor hip doorgaat in kringen waar nog nooit iemand een echte houseparty heeft bezocht.

Je veert pas op bij deze dreutelende Drake als er in track 12, Tie That Binds, ineens een mooi stukje jazzgitaar opklinkt. Dat blijkt gespeeld door onze eigen, van onder anderen Ronnie Flex bekende Ramon Ginton. Ginton krijgt ook producercredits en levert de aardigste bijdrage aan het album, dat aan het slot weliswaar even in een in een hiphopmodus schiet, maar ook niet door rapper 21 Savage kan worden gered.

Drake

Honestly, Nevermind

Pop

★★☆☆☆

OVO/Universal

Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.

Meer over