Dans

De kijker komt in Eros niet gemakkelijk mee in de extase die zich op het podium voltrekt ★★★☆☆

De dansers in de voorstelling voelen zich geborgen en veilig bij elkaar, dat stralen ze in alles uit.

Annette Embrechts
Eros door Schweigman& in samenwerking met DOX.  Beeld Karin Jonkers
Eros door Schweigman& in samenwerking met DOX.Beeld Karin Jonkers

Vreemd dat een voorstelling over het vieren van vrouwelijke sensualiteit vernoemd wordt naar een Griekse jongensnaam en mannelijke liefdesgod. Theatermaker Boukje Schweigman boort met steun van DOX in Eros een bruisend vat vol levenskracht aan in zes dansende vrouwenlichamen. Zij geven allemaal ruim baan aan energiestromen die hun bron vinden rond de buik, bekken en baarmoeder. Ze beginnen in barende houding, wijdbeens in een cirkel. Terwijl percussionist Katherina Bornefeld (drummer van The Ex) haar grote verzameling klankschalen en gongs opwarmt en jazzdrummer Frank Rosaly roffelt met takken en palmbladeren, klikken de vrouwen op de grond teder hun lichamen twee en twee in elkaar. Misschien dat dit de titel Eros verklaart: deze jonge god kon alleen groeien wanneer hij ook liefde ontving. Eros had anderen nodig.

Dat geldt zeker voor dit team onder aanvoering van Ibelisse Guardia Ferragutti. Ze beleven hun opzwepende ritueel in gezamenlijkheid, onder een langzaam verkleurende lichtcirkel in een zwart plafond (ontwerp: Theun Mosk). Ze voelen zich geborgen en veilig bij elkaar, dat stralen ze in alles uit. Zonder hun individualiteit te verliezen gaan ze vijf kwartier lang vol overgave de verbinding met elkaar aan, zonder die te doorbreken. Soms golvend als één groot organisme, soms troostrijk wiegend in elkaars armen, soms spartelend als gevolg van traumatische pijn, soms blij en extatisch rondjes rennend. Met voortdurend die glans in de ogen. Tot hun haren hun blik afdekken en hun wegstervende samenzang het slot aankondigt, in het duister.

Wel ben je als toeschouwer veroordeeld tot het puur aanschouwen van hun geestdriftige verbondenheid. Terwijl je bij eerdere ervaringen met Schweigmans eigenzinnige werk zoals Spectrum (2020), Val (2019) en Curve (2015) ook zelf onderdeel werd van de performance. Nu krijgen we als spiritueel opwarmertje een stukje smeltende chocola aangeboden, met flinterdunne plantenblaadjes erin. Dat zou ons in de stemming moeten brengen om lichaamsgebieden te openen, aldus de introductie. Rozen voor hart en hals, hibiscus voor buik en lotus voor hoofd, voor wat het waard is. Toch zijn het vooral de crescendo roffelende drummers die secuur en gestaag alle registers openzetten en zorgen dat dit zusterschap haar klapwiekende vleugels telkens een ronde verder uitslaat. Zelf zou je wel meer op sleeptouw willen worden genomen. Er resteert een kloof tussen de houten bankjes rond het spiegelend vloeroppervlak en de extase die zich daarop voltrekt. Het woeste, vrolijke en zintuiglijke genot blijft nu voorbehouden aan de krachtige vrouwenlichamen van Fiona Dekkers, Luana van Eekeren, Lysanne van Berlo, Rosanna ter Steege, Goda Žukauskaité en opperzus Ibelisse Guardia Ferragutti. Maar vriendelijk, vrouwelijk en sensueel is Eros zeker.

Eros

Dans/muziek

★★★☆☆

Door Schweigman& i.s.m. DOX. Concept: Boukje Schweigman en Ibelisse Guardia Ferraguti. Drums/percussie: Katherina Bornefeld en Frank Rosaly.

17/5, Loods Locomotiefstraat 8, Utrecht (tijdens Spring Performing Arts Festival). Aldaar t/m 29/5 en van 14 t/m 16/7 tijdens Julidans, 4 t/m 14/8 tijdens Theaterfestival Boulevard Den Bosch en 14 en 15/12 in Theater Rotterdam

Meer over