Film

De kalme cinematografie van Playlist past goed bij een film die ondanks de tragische momenten goedgeluimd blijft ★★★★☆

De Franse regisseur Nine Antico kiest in haar speelfilmdebuut voor een heldere, observerende stijl, die haar stripachtergrond verraadt maar ook heel filmisch aanvoelt.

Playlist  Beeld
Playlist

‘True love will find you in the end’, zingt Daniel Johnston herhaaldelijk in Playlist. Als een hardleerse muzikale cupido, zo gedraagt Johnstons liedje zich in de soundtrack van deze fijne, bitterzoete Franse komedie: de 28-jarige Sophie (Sara Forestier) hoeft maar een man tegen het lijf te lopen of daar klinkt het nummer al. Om weer net zo makkelijk te stoppen als er wederom is misgeschoten.

Matrassenverkoper Benjamin (Andranic Manet) wil rustig aan doen en stuurt Sophie daarom alleen maar muziekjes. Sophie heeft seks met Jean (Pierre Lottin), kok in het restaurant waar ze als serveerster werkt, maar hij voelt verder niets voor haar. Ook dient Jean-Luc (Grégoire Colin) zich aan, de lompe uitgever van graphic novels voor wie Sophie als marketeer gaat werken nadat ze bij het restaurant ontslag heeft genomen. Ze droomt al jaren van een carrière als striptekenaar, maar vooralsnog wordt niemand enthousiast van haar werk.

Mooi plagerig, dat schrijver en regisseur Nine Antico je in haar speelfilmdebuut nooit laat meekijken als Sophie haar schetsboek tevoorschijn haalt: of ze talent heeft of niet blijft tot de aftiteling ongewis.

De liefde laat zich al net zo lastig vatten. Zelfs wanneer er eindelijk onvervalste romantiek in de lucht lijkt te hangen, is er altijd nog de ‘goddelijke’ voice-over – de stem van alwéér een man – die zijn filosofische twijfels uitspreekt: hoe kun je zeker zijn van je gevoelens? In hoeverre steunt de liefde op verhaaltjes die je jezelf wijsmaakt?

Antico, die zich onder meer liet inspireren door Noah Baumbachs Frances Ha (2012), is zelf een gevierd illustrator en tekenaar van graphic novels. Playlist is duidelijk het werk van een ervaringsdeskundige, van iemand die net als Sophie de ene vage afwijzing na de andere kreeg voordat ze eindelijk als kunstenaar werd gezien.

Toch houdt Antico alle cynisme buitenboord. Sophie, door Forestier aanstekelijk neergezet als een vasthoudende ploeteraar, blijft gewoon doen wat haar het beste lijkt, alleen of samen met boezemvriendin Julia (Laetitia Dosch). De regisseur kiest daarbij, samen met cameravrouw Julie Conte, voor een heldere, observerende stijl, die haar stripachtergrond verraadt maar ook heel filmisch aanvoelt. De kalme cinematografie en het zachte zwart-witpalet passen goed bij een film die zich nooit gek laat maken en die ondanks de tragische momenten licht en goedgeluimd blijft.

Playlist is vooral ook erg grappig. Als een ex-collega van Sophie uitlegt hoe je overtuigend kunt doen alsof je iemands grapjes leuk vindt (met je rug naar die persoon gaan staan en stilletjes schokken met je schouders), bijvoorbeeld. Of de scène waarin Sophie door haar vriendinnen wordt opgejut om een toevallig passerende klootzak een kopstoot te geven: snel wisselen de close-ups elkaar af, van Sophies intense blik en ’s mans aanlokkelijk kale hoofd. Ook zo kan een toevallige ontmoeting lopen, in dit pareltje over strubbelende twintigers.

Playlist

Komedie

★★★★☆

Regie Nine Antico.

Met Sara Forestier, Laetitia Dosch, Andranic Manet, Pierre Lottin, Grégoire Colin, Bertrand Belin, Inas Chanti, Jackie Berroyer.

84 min., in 10 zalen en te zien op Picl.

Meer over