AlbumrecensieTelas

De experimentele Chileense producer Nicolás Jaar laat tussen de distels honderd bloemen bloeien ★★★☆☆

Hoe meer Nicolás Jaar zichzelf is, hoe verder hij lijkt af te drijven van de gemiddelde muzieksmaak. De Chileen bedient zich van vele aliassen, en hij is dit jaar bijzonder productief met bijvoorbeeld zijn danceproject Against All Logic. Maar op zijn twee ook dit jaar verschenen soloplaten graaft Jaar diep in zijn muzikale ziel.

Het experiment is de norm; dat was al zo op het in maart verschenen Cenizas en ook Telas vergt wilskracht van de luisteraar. Op vier lange, wat ondoorgrondelijke muziekstukken bouwt Jaar een bizarre klankenwereld vol gepiep, geratel en sissende en metalig tikkende percussiegeluiden, en soms wil je de oren afsluiten en die rare Jaar-wereld uitrennen.

Maar dan bloeien tussen de distels ineens ook duizend bloemen, in geuren en kleuren. Halverwege het eerste stuk Telehora, dat begint als oefening in paniekerige freejazz, worden we gekalmeerd door het snarenspel van een oeroude Arabische gitaar. En dan komt ook nog de bezwerende stem van Jaar zelf ons iets influisteren, bij galmende klankschalen. Het is allemaal zeer weerbarstig, maar bij vlagen ook luisterrijk en teder. De geluidsmix van gure elektronica, rustgevende ambient en antiek instrumentarium is in ieder geval uniek.

Dat het niet makkelijk is om Nicolás Jaar te zijn, maakt de componist op Telas wel duidelijk. Maar wie zich de tijd gunt om in zijn onnavolgbare muziekhoofd rond te kijken, wordt beloond. Met bijvoorbeeld het roesopwekkende stuk Telahumo, dat zelfs héél even toegankelijk dreigt te worden.

Nicolás Jaar

Telas

Dance/Elektronisch

★★★☆☆

Other People

Meer over