TestMokumono Delta S e-bike

De e-bike van Mokumono is minimalistisch, heeft een revolutionair frame en zoeft geweldig

De Delta S e-bike van Mokumono.

Blik test auto’s en andere vervoersmiddelen, signaleert opvallende autozaken en doet daarvan elke twee weken verslag. Vandaag de Mokumono Delta S e-bike.

Gereden

Mokumono Delta S e-bike

Prijs € 2.990

Gewicht: 14,5 kg

Motor: 36 V, 250 W, achternaafmotor, ondersteuning t/m 25 km/u

Accu: 7 Ah 250 Wh

Oplaadtijd: 2,5 uur

Actieradius: 60 km (opgave)

Frame: aluminium monocoque

Voorvork: carbon

Remmen: Magura MT4 hydraulische schijfremmen

Banden: WTB Horizon 650cc

Aandrijflijn: Gates Carbon Belt Drive

Zadel: Brooks Cambium c15 All Weather

Verlichting: Supernova v521s en E3

Onlangs was in de Volkskrant nog te lezen hoe spectaculair snel het crescendo gaat met het Amsterdamse fietsenmerk VanMoof: in twee jaar tijd groeide de omzet van 8 naar 80 miljoen euro. De eerste vier maanden van 2020 verkochten de fietsenmakers en broers Taco en Ties Carlier meer exemplaren dan in de vorige twee jaar samen. Misschien dat die groeicurve wat afkalft als twee ándere Amsterdamse broers hun belofte gaan inlossen: de tweeling Bob en Tom Schiller, geboren in 1990, die in 2016 met een crowdfundingcampagne hun bedrijf konden beginnen. Bob studeerde in 2015 af aan de Design Academy in Eindhoven met een fietsframe dat nog altijd het unieke verkoopargument is van de Mokumono, zoals behalve het bedrijf ook de fietsen heten: geen aan elkaar gelaste buizen, maar twee tegen elkaar geplaatste aluminium platen. 

De handtekening van deze fiets is niet mis te verstaan: in plaats van buizen een frame van twee op elkaar gelaste aluminium platen. Mét Duits veiligheidscertificaat.

Dat is opvallend, herkenbaar, en ja, ook fraai, zeker in combinatie met de rest van het ontwerp, dat van prettig minimalisme getuigt en waarin kwaliteit de doorslaggevende factor lijkt te zijn bij de keuze van de onderdelen. Dat minimalisme heeft ook bepaald dat de Mokumono geen prioriteit geeft aan display en app. Een drukknopje en oplichtende gekleurde streepjes geven de nodige informatie. Is dat nieuwerwetse frame voldoende veilig? De broers hebben het vrijwillig laten testen door EFBE Prüftechnik, het Duitse testinstituut voor fietsen, en dat leidde tot een voluit bevestigend antwoord. Dat was niet alleen goed nieuws voor de broers, maar ook voor de fabriek waar de frames worden gemaakt. Want dat is een ander verkoopargument (uniek kan er maar één zijn). Fietsenmaker Bob betreurde het dat Nederlandse fabrikanten nog vooral fietsen in elkaar zetten van in Azië gekochte onderdelen. Dat wilden hij en broer Tom anders doen en dus wordt het Mokumono-frame gemaakt in (de omgeving van) Eindhoven. 

Made in...

De Amsterdamse Mokumono-fietsenmakers proberen behalve hun frame ook hun onderdelen zo dichtbij mogelijk te halen (lees: niet in Azië). Dat blijkt nog een hele opgave. Voor de Delta S hebben ze de herkomst van hun onderdelen vergeleken met die van een ‘traditionele’ fiets, waarbij ze dat laatste definiëren als ‘met onderdelen bijna louter afkomstig uit China of Taiwan’. Als je de weg die de onderdelen moeten afleggen dan middelt, komen zij voor een ‘gewone’ fiets uit op 8.500 kilometer en voor een Mokumono op 4.221 kilometer.

De website vermeldt trots de subpagina ‘bikes’ en ‘e-bikes’, maar in feite maakt Mokumono maar één fiets, de Delta, die er nu ook in een elektrische variant is, de Delta S. En die laatste is, laten we het maar direct zeggen, een geweldige fiets. Het ‘mono’ in de naam van de Amsterdamse broers slaat weliswaar op het monocoque (de gebruikte constructietechniek) frame van aluminium, maar zou je ook kunnen betrekken op het ontbreken van versnellingen op de fiets: het is, net als bijvoorbeeld de Ampler Curt, ook al eens door Blik geprezen, een van de fixie en mountainbike afgeleide fiets met één, betrekkelijk zwaar verzet dat in combinatie met de ondersteunende motor prima fietst. Enige nadeel is dat je jezelf vanuit stilstand een fractie van een seconde in gang moet zetten voordat de sensor een signaal aan de motor geeft dat ondersteuning gewenst is. Maar daarna spuit je dan ook weg.

Dat de Delta S een geweldige fiets is, komt simpelweg door twee zaken: de verhouding tussen stuur, zadel en pedalen is weldoordacht en optimaal (vereist is wel de bereidheid in een voorovergebogen houding te fietsen) en over de onderdelen is al even goed nagedacht. Banden, remmen, kunststof aandrijfriem, verlichting, handvatten, het past allemaal precies bij wat de ontwerpers voor ogen staat: een snelle, onderhoudsarme, veilige fiets voor woon-werkverkeer. En dat betekent bijvoorbeeld ook dat een bagagedrager ontbreekt, maar dat de fiets wel beschikt over een stang bij het achterspatbord om je werktas aan te bevestigen. Van die dingen. In dat verband direct ook de twee minpunten: de pedalen zijn wat glad voor de snelle jongens van de Zuidas die met hun leren zolen op de Delta moeten zoeven. En een stadsfiets zonder slot en bel: hoe dan? Maar verder niets dan lof voor dit echt Hollandse product. Kijk hoe fraai ze de bedrading hebben weggewerkt en hoe ze een logische plek hebben gevonden voor de (overigens niet uitneembare) accu. De Delta S is klaar voor de start.

De accu, achter de kunststof aandrijfriem, zit op een opmerkelijke, driehoekige plek. Niet groot, maar krachtig genoeg voor woon-werkverkeer.
Een fraai, slijtvast zadel van Brooks met drie felle achterlichtjes, die altijd branden, maar, als je een langere jas aan hebt, niet altijd zichtbaar zijn.
Het achterwiel is eenvoudig uitneembaar, maar niet verstelbaar. Dat is volgens de maker niet nodig, omdat een aandrijfriem geen speling krijgt; en als het tóch nodig is, kan de spanning via de trapas worden aangepast.
Meer over