TV-recensieJULIEN ALTHUISIUS

De acute crisis waarin we zitten wordt in de campagnes vakkundig doodgezwegen

null Beeld

De gevolgen van die crisis kwamen treffend aan het licht in een schrijnende reportage van Nieuwsuur over een informele voedselbank in Zaandam.

De verkiezingscampagne is begonnen. Zaterdagmiddag werd Mark Rutte door boezemvriend Jort Kelder het vuur enkele kilometers van de schenen gelegd, in een vraaggesprek dat bijna net zo spannend en kritisch was als Ruttes interview bij Linda’s Wintermaand. Eerder die dag had CDA-lijsttrekker Wopke Hoekstra een filmpje op Twitter geplaatst. Daarin zagen we Hoekstra op het ijs staan, haar lekker in de war, sjaaltje om, trainingsjack aan. ‘Je ziet dat iedereen dat ijs op gaat. Van jong tot oud, stad tot platteland, hoog of laagopgeleid. Alles en iedereen heeft zin om te schaatsen. Dat is natuurlijk iets wat enorm verbroedert.’ En zo schitterde het weerloze en onpartijdige natuurijs plotseling als nieuwe hoeksteen van de samenleving in een CDA-campagnefilmpje.

CDA-lijsttrekker Wopke Hoekstra in een filmpje dat zaterdag op zijn Twitter-account verscheen. Beeld CDA
CDA-lijsttrekker Wopke Hoekstra in een filmpje dat zaterdag op zijn Twitter-account verscheen.Beeld CDA

Een dag later, op zondagochtend, was D66-lijsttrekker Sigrid Kaag te gast bij WNL op zondag. Aan het begin van de uitzending beloofde presentator Rick Nieman Kaag te onderwerpen aan enkele ‘duivelse dilemma’s’. De eerste was, hou je vast, ‘sneakers of pumps’, gevolgd door onder meer ‘Minister-president Mark Rutte of minister-president Wopke Hoekstra’, ‘Typhoon of Roxeanne Hazes’ en ‘deo volente of insjallah’. Na dit journalistieke hoogtepunt sprak Kaag uitgebreid over de plannen van D66 met duurzaamheid, waarbij Nieman haar ter verantwoording riep voor haar ‘alarmistische’ uitspraak vorige week aan tafel bij talkshow M., waar Kaag aan de klimaatcrisis refereerde als ‘doen of doodgaan’.

Natuurijs: leuk. Klimaat: belangrijk. Maar ondertussen zitten we midden in een acute crisis, die in de campagnes vakkundig dood wordt gezwegen. Het is vreemd dat er avond aan avond talkshows gevuld worden met (al dan niet zelfverklaarde) deskundigen die discussiëren over de aanpak en de gevolgen van de coronacrisis, maar dat de mensen die er daadwerkelijk over gaan om het onderwerp heen schaatsen als ware het een gevaarlijk wak.

De gevolgen van die crisis kwamen treffend aan het licht in een schrijnende reportage van Nieuwsuur op zaterdagavond. In de eerste aflevering uit de zevendelige serie ‘Buiten het Binnenhof’ deed Jan Eikelboom verslag van een informele voedselbank in Zaandam, die bestierd wordt door vrijwilliger Rkia El Ouardi. Ze doet dat vanuit haar eigen achtertuin en helpt daarmee elke week tussen de drie- en zeshonderd gezinnen. El Ouardi krijgt daarbij hulp van onder meer Said Bensellam, die een groot netwerk heeft aan Turkse en Marokkaanse ondernemers. In de reportage kwam hij driehonderd grote rode boodschappentassen van Dirk brengen, tot de rand gevuld met gedoneerde levensmiddelen. Daar waar de overheid de deur in je gezicht dicht smijt, zet een vrijwilliger ergens een raam open. ‘Zo ziet de participatiesamenleving eruit in de praktijk’, zei verslaggever Eikelboom, terwijl de honderden tassen in nette rijtjes gezet werden en het beeld daarna een stoet wachtende mensen in het donker liet zien. ‘Driehonderd mensen die iedere week in de kou wachten op een tas met voedsel, die vanuit een achtertuin wordt uitgereikt’. Maar goed, schaatsen, dat werkt pas echt verbindend.

Meer over