Film

Daniel Kaluuya maakt van Black Panther-leider Fred Hampton een zachtaardige dichter én een geniaal redenaar ★★★★☆

Het slimme van debuterend regisseur Shaka King is dat hij van Judas and the Black Messiah geen geëngageerde geschiedenisles of pamflet maakt, maar een nerveuze spionagethriller.

Judas and the Black Messiah Beeld
Judas and the Black Messiah

‘Ik bén een revolutionair!’ Met een gebalde vuist in de lucht schreeuwt William O’Neill het mee, tijdens de speech van Black Panther-leider Fred Hampton. Maar dan bevriest zijn blik – in het opgezweepte publiek ziet hij plots zijn broodheer, de FBI-agent die hem de opdracht gaf te infiltreren in de beweging.

Wat gebeurt er in dat hoofd? Voelt hij zich betrapt in zijn enthousiasme? Was hij gegrepen door de passie van het moment of door de ideeën die Hampton verkondigt? Of was dat alles gespeeld, en is het angst voor ontdekking die je in zijn ogen ziet? Het valt niet met zekerheid te zeggen in Judas and the Black Messiah, dat de beweegredenen van deze mol nooit helemaal eenduidig laat interpreteren.

De debuutfilm van regisseur Shaka King is gebaseerd op ware gebeurtenissen: in 1968 kreeg de autodief O’Neill een keuze. Ofwel meer dan zes jaar de cel in, ofwel ‘rijkelijk beloond’ worden voor infiltratiewerk. Zijn opdracht was dicht bij de 20-jarige Hampton zien te komen, een leider van de Black Panthers die dusdanig charismatisch was dat hij zou kunnen uitgroeien tot ‘een zwarte messias’. Dat wilde de FBI koste wat het kost voorkomen.

Het is momenteel populair in Hollywood, films over de protestbewegingen in de jaren zeventig en over de Afro-Amerikaanse geschiedenis. Het slimme van regisseur King is dat hij van Judas and the Black Messiah geen geëngageerde geschiedenisles of pamflet maakt. Hij creëert voor alles een nerveuze spionagethriller die zich op twee mannen richt.

O’Neill dus, wiens bravoure beetje bij beetje verdampt. Acteur LaKeith Standfield laat vanaf het moment dat zijn personage beseft dat hij zich in een levensgevaarlijke situatie bevindt waar hij niet meer uit kan, zijn blik schichtig heen en weer schieten, als van een dier dat gevaar ruikt. Tegenover hem staat Daniel Kaluuya, die een Oscar won voor zijn vertolking van Hampton. Hij maakt van de leider een zachtaardige dichter met vriendelijke oogopslag én een geniaal redenaar, die met zorgvuldig gekozen woorden en doordringende blik een massa in vervoering kan brengen. Onweerstaanbaar. Natuurlijk raakt O’Neill onder de indruk.

Judas and the Black Messiah speelt zich af in de mindere buurten van Chicago, die zonder enige valse glamour of extra drama zijn neergezet. De minder fraaie standpunten van de Black Panthers worden niet helemaal weggemoffeld. Van Hampton komen ook zijn minder sympathieke kanten aan bod; O’Neill is geen eenvoudige door geld gedreven, bespeelde man die tot inkeer komt. De geschiedenis is zo complex als de mensen die hem maken, zegt King. Hij wijst niet met een beschuldigende vinger naar Judas, maar vooral naar het systeem dat mensen tegenover elkaar zet en zo Messiassen en Judassen creëert.

Judas and the Black Messiah

Drama

★★★★☆

Regie Shaka King

Met Daniel Kaluuya, Lakeith Stanfield, Jesse Plemons

126 min., in 63 zalen.

Meer over