DagboekC. Buddingh’ (1918-1985)

Dagboekfragment: Wat er gebeurt als je de weg niet weet in Londen

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Abertillery, de grootste stad van de Ebbw Fach-vallei in het historische graafschap Monmouthshire, Wales, februari 1965. Beeld Getty Images
Abertillery, de grootste stad van de Ebbw Fach-vallei in het historische graafschap Monmouthshire, Wales, februari 1965.Beeld Getty Images

Dordrecht, 16 april 1968

Wat Engeland zo plezierig maakt, is niet in de eerste plaats Londen of het landschap, het zijn voor alles de Engelsen zelf. Als je in Parijs de weg vraagt, wil men je het desnoods dan wel vertellen; in Londen hoef je maar een halve ­minuut met een uitgespreide kaart te staan, of iemand komt al vriendelijk informeren of hij je soms helpen kan.

En ook op andere punten. Toen we een keer uitgeput in Monmouth aankwamen, te moe om het hele eind tegen de heuvel op naar het het huis waar we logeerden nog op te lopen, en ik aan een man op het marktpleintje vroeg of er ook ergens een taxi te krijgen zou zijn, keek hij even om zich heen, zei dat zijn vrouw toch de eerste tien minuten wel niet terug zou zijn, klapte het portier van zijn auto open en bracht ons waar we zijn moesten.

En een andere dag, wandelend in de heuvels rond Monmouth, toen het eensklaps begon te gieten en we schuilden onder het afdak van een boerderijtje, werden we meteen binnen genodigd (door een metaalbewerker uit Yorkshire, die daar zijn vakantie doorbracht), er werd thee gezet, gezellig gebabbeld en ten slotte reed de man ons netjes naar ons pension.

Een volk van ordelijke individualisten, rustig vooral en gedisciplineerd, zonder dat die discipline hen van buitenaf opgelegd is. En nog een groot voordeel van Engeland: je ziet er haast geen Duitsers.

C. Buddingh’ (1918-1985), Nederlandse schrijver. Ingekort fragment uit Wat je zegt ben je zelf. De Bezige Bij, 1970.

Meer over