DagboekfragmentGrete Paquin (1893-1983)

Dagboekfragment: Spoorloos verdwenen in oneindige bossen

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Erik van den Berg
null Beeld Pauline Marie Niks
Beeld Pauline Marie Niks

Alberta, 1 juli 1957

Het is een jaar geleden dat George in de bossen verdween, wat moeilijk voorstelbaar blijft van een 22-jarige jongen die vertrouwd is met het buitenleven. Hij was vanuit Lubicon gaan jagen en werd verrast door mist. Zijn kompas lag op school en hij had ook geen lucifers bij zich, anders had hij bij optrekkende mist rooksignalen kunnen maken.

De eerste dagen vond hij het nog een avontuur. Als hij maar systematisch de windrichtingen volgde, zou hij vanzelf weer op bekend terrein komen, dacht hij. Maar de derde dag kwam, en de vierde, en nog steeds zag hij niets dan bos. Hij vond ook nergens sporen van indianen, die hem de weg hadden kunnen wijzen. Intussen was de school in rep en roer. Op de derde dag zond Harald een SOS-bericht naar de politie in Peace River. Die stuurde een paar agenten met speurhonden, maar zonder resultaat. Ook de verkenningsvluchten met hun helikopter leverden niets op.

De zesde dag ging voorbij, de zevende en de achtste. Op de negende dag zei de politie tegen Harald dat ze de zoektocht moesten afblazen. George leek spoorloos verdwenen, zoals wel vaker gebeurt in de wildernis.

Maar Harald gaf het niet op. Hij regelde een laatste helikoptervlucht en ging nu zelf mee. Hij zag een oceaan van bomen, meren en moerassen – tot hij een rooksignaal ontdekte, op nog geen 12 kilometer van Lubicon.

Grete Paquin (1893-1983), Duitse immigrante in Canada. Uit Ahornblatt über weitem Land. F. Bahn Verlag, 1973.

null Beeld

Zit er een limiet aan het aantal mensen dat je kunt kennen? Wat bewijst de uitslag van een schriftelijke test eigenlijk? In onze Grote Vragen Podcast beantwoorden we ‘vragen waar je nooit over na hebt gedacht maar plotseling dolgraag een antwoord op wilt hebben’.

Meer over