DagboekHarry Mulisch (1927-2010)

Dagboekfragment: Kan Harry Mulisch beter in een dwangbuis slapen?

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Harry Mulisch Beeld Getty
Harry MulischBeeld Getty

Amsterdam, 11 januari 2000

Gedroomd dat ik belaagd werd door Theodor Holman, een tweederangs columnist bij Het Parool. Zo hard ik kon, haalde ik naar hem uit, maar aangezien hij niet bestond sloeg ik met volle kracht tegen de rand van het bed, zodat ik wakker werd van de pijn. Pink van mijn rechterhand gekneusd.

Meteen wist ik, wie die Holman natuurlijk was geweest: de Dorre God Hitler, die ik in Siegfried beschrijf als een ‘holle man’. Daar heb ik geen psychoanalyticus voor nodig, dan kan ik zelf ook. Bovendien komt in Siegfried een overeenkomstige nachtmerrie van Hitler zelf voor, terwijl Herter aan Hitlers verschijning sterft.

Ik moet een beetje gaan oppassen, geloof ik. Het beste is misschien, zei K., om in het vervolg in een dwangbuis te slapen.

Naar de tandarts en aansluitend naar Julius, die een röntgenfoto van mijn handen neemt. Het was alsof ik in mijn eigen graf keek. Ik kan het eerste kootje van mijn pink niet meer recht krijgen.

Schoenen besteld en in de stad wat gegeten met twee glazen chablis, wat ik beter niet had kunnen doen.

12 januari

Ik kom tot de ontdekking, dat ik alleen nog met moeite (met de hand) kan schrijven. Dat was dus de bedoeling! Dat ik stop met het schrijven van Siegfried! Maar daar komt niets van in, we zullen zien wie hier de baas is.

13 januari

Naar de orthopeed in het Olvg: pees gescheurd.

Harry Mulisch (1927-2010). Ingekort fragment uit De tijd zelf. De Bezige Bij, 2011.

Meer over