DagboekStephen Spender (1909-1995)

Dagboekfragment: Jacqueline Onassis heeft een gezicht als een geëmailleerd masker

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Jacqueline Kennedy Onassis (rechts)  met haar dochter Caroline. Beeld Getty
Jacqueline Kennedy Onassis (rechts) met haar dochter Caroline.Beeld Getty

New York, 26 november 1980

Na de lezing diner met Jacqueline Onassis, Caroline Kennedy en de Russells. Ik zat naast JO. Haar ­gezicht is een geëmailleerd masker, hoekig, met grote zwarte ogen. Ze is zo mooi als een sculptuur. Ze praat alsof ze alle dingen wonderbaarlijk vindt en was een en al hoffelijkheid.

Ik vroeg Caroline hoeveel van de jonge Kennedy’s de politiek in willen. ‘Zestien jongens’, zei ze, ‘en ze zijn pisnijdig dat ik als enige een politieke loopbaan heb.’ Ik vroeg waar die politieke ambities vandaan kwamen. ‘Het is geen kwestie van ambitie’, zei ze. ‘Ze kunnen zich gewoon niets anders voorstellen.’

Jacqueline vroeg ik wat ze als haar grootste prestatie beschouwde. ‘O’, zei ze, ‘misschien dat ik na een moeilijke periode in mijn leven nog enigszins bij zinnen ben.’ Ik schaamde me dat ik haar die vraag had gesteld. Zo praatten we verder, in een geanimeerde conversatie – of anders in de suggestie daarvan, een spel van goede manieren dat mij zeer beviel.

Daarna was ik vier dagen in Tulsa, waar ik logeerde bij David Plante. Tulsa verraste me: elegante, stijlvolle mensen, die ­praten en eruitzien alsof ze uit een film zijn gestapt, een mengeling van Dallas en Oklahoma.

Je hebt hier ongelooflijk rijke mensen. Volgens David wonen er meer miljonairs in Tulsa dan waar ook in de Verenigde Staten. Ik vraag me af of dat waar is.

Stephen Spender (1909-1995), Britse dichter. Ingekort fragment uit Jour­nals 1939-1983. Faber and Faber, 1986.

Meer over