DagboekHans Visser (1942)

Dagboekfragment: heeft dominee te diep in het glaasje gekeken?

 Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Pauluskerk. Rotterdam Beeld
Pauluskerk. Rotterdam

Rotterdam, 15 december 1989

Tegen zes uur ruk ik op naar een restaurant, waar het jaarlijkse etentje van de reclassering is. Het is een alleraardigst gezelschap, samengesteld uit mensen uit de advocatuur, de rechterlijke macht, Riaggs, politie en bedrijfsleven. De directeur van de gevangenis waartegen ik geprotesteerd heb, is ook present. Het kan niet anders of de borreldiscussie handelt over onze actie. Het ene lid organiseert iets tegen de business van de ander.

Tijdens het etentje zit ik naast Pruym, die adviseur is voor automatisering. Vandaag ben ik in de gelegenheid hem eens uitvoerig te spreken over de automatisering bij de banken. Hij legt mij uit waarom er ook gewoon geldverkeer moet blijven. Je moet je niet voorstellen dat alles per overschrijving gaat.

De keuze van de computer is belangrijk. Zo’n ding vraagt een grote investering die er wel uit moet komen. Doe niet als bij de studiefinanciering: een beleid dat computers niet kunnen bijbenen. Dat impliceert chaos.

Intussen eet ik mijn yuppie-maaltijd: een stukje eend, een stukje aardappel, een stukje peen, een stukje reebout, een stukje ijs. Geef mij maar een biefstuk met patat. Ik drink wijn in zo’n bescheiden hoeveelheid, dat ik rustig naar huis kan fietsen.

Toch werkt de wijn. Als ik voor mijn huis sta, zie ik een kerstboom waarvan de kaarsen branden. Is dit mijn huis? Ik kijk naar het nummer: 33. Ik kijk naar de naam:

Visser. Ja, dat is mijn huis. Mijn vrouw en mijn dochter ­Tineke hebben de boom opgetuigd.

Hans Visser (1942), tot 2007 dominee van de Pauluskerk. Ingekort fragment uit Op drift. Balans, 1990.

Meer over